മനോഹരം ആയ സ്ഥലങ്ങൾ, മുറ്റം, വീട്, ചെമ്മൺ പാത. അസഹിനിയം ആയി തോന്നിയത് background സ്ക്രോർ. പറയുന്നത് പലതും വ്യക്തമായി കേൾക്കാൻ പറ്റാത്ത അവസ്ഥ. മറ്റൊന്ന് ക്യാമറ ഒരു സ്ഥലത്ത് വച്ചിട്ട് ക്യാമറ മാൻ ഉറങ്ങാൻ പോയ അവസ്ഥ.
പഴയ കാല ദാരിദ്ര്യം, പട്ടിണി, തൊഴിൽ ഇല്ലായ്മ,,, ജാതി ഇതൊക്കെ എല്ലാ ഫ്രെയിം ലും വ്യക്തം.... Introvert നായകനും 😅😅ജീവിതം ജീവിച്ചു എക്സ്പീരിയൻസ് അയോർക്ക് ഈ സിനിമ വേറെ ലെവൽ 🎉😅😅
ഒരോ ധീര ജവാന്മാരുടെ വീര mruthyuvinekkurichu അറിയുമ്പോളും മനസ് വളരെ വളരെ വേദനിക്കാറുണ്ട്. സ്വന്തം ജീവനും ജീവിതവും കൊടുത്ത് നല്ലവരുടെയുടെയും കെട്ടവരുടെയും ജീവനെയും ജീവിതത്തെയും നൽകുന്ന ivarallae യഥാർത്ഥ ദൈവങ്ങൾ എന്ന് സ്വയം ചോദിക്കാറുണ്ട്😢😢😢😢കണ്ണീർ പ്രണാമങ്ങൾ ധീരരെ 😢😢😢😢😢
ഇതുപോലെ നല്ല ഒരു ആർട്ടിൽ എന്തിനാണ് ജേക്കബ് എന്ന റോൾ അഭിനയിക്കാൻ അറിയാത്ത ഒരാളെ കൊണ്ട് ചെയ്പിച്ചത് എന്ന് മനസ്സിലാകുന്നില്ല. ഡബ്ബിങ്ങും അഭിനയവും രണ്ട് വഴി 🙄
കഴിഞ്ഞദിവസം ഒരിടത്ത്, ചിദംബരം എന്നിവ വീണ്ടും കണ്ടതിന്റെ ത്രില്ലിൽ ആണ് കാഞ്ചനസീത കണ്ടത്. പഠിക്കുന്ന കാലത്ത് TV യിൽ കണ്ട സിനിമയാണ്. വളരെ മികച്ച കാസ്റ്റിംഗ്, മേക്കപ്പ്, വസ്ത്രാലങ്കാരം, സംഗീതം, ലൊക്കേഷൻ. 100% സംതൃപ്തി. പ്രത്യേകിച്ച് അമർ ചിത്രകഥകൾക്ക് ചലനശേഷി കൈവന്നപോലെ കെട്ടുകാഴ്ചകളായി മാത്രം അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ള ഇത്തരം കഥാസന്ദർഭങ്ങളിൽ അത് നിസ്സീമമായ ആദരവ് അർഹിക്കുന്നു 👍. പക്ഷെ മറ്റ് ചിലത് പറയാതെവയ്യ. ഒരുപക്ഷെ എന്റെ ആസ്വാദന ശേഷിയുടെ പിഴവായിരിക്കും. ഒരു സിനിമ പ്രത്യേകമായൊരു കാഴ്ചപ്പാടിലൂടെ കണ്ടാൽ ഇഷ്ടപ്പെടും എന്നതരത്തിൽ മനസ്സൊരുക്കി സിനിമകാണേണ്ടിവരുന്നത് ഒരേസമയം കാഴ്ചക്കാരന്റെയും സംവിധായകന്റെയും ഗതികേടാണ് എന്ന് ചിന്തിക്കുന്നതു കൊണ്ടുമാവണം ഇങ്ങനെയൊരു അഭിപ്രായം കുറിക്കുന്നത്. തീർത്തും അസ്വാഭാവികമായ ചലനങ്ങളും ഭാവങ്ങളും സംഭാഷണങ്ങളും സമാന്യബുദ്ധിയിൽ യാതൊരു നീതീകരണവുമില്ലാത്ത മൗനങ്ങളും ! രണ്ട് കഥാപാത്രങ്ങൾ തമ്മിൽ കണ്ടാൽ യാതൊരു ഭാവമാറ്റവുമില്ലാതെ വളരെനേരം പരസ്പരം നോക്കിനിൽക്കുന്നതിൽ എന്ത് റിയലിസ്റ്റിക് സെൻസ് ആണ് വർക്കാവുന്നത് എന്നെനിക്ക് മനസ്സിലായിട്ടില്ല. സാഹചര്യം ഏതായാലും ഒരു കഥാപാത്രം ഒരു ഡയലോഗ് പറഞ്ഞുകഴിഞ്ഞാൽ മറുപടിക്കായി/അടുത്ത ഡയലോഗിനായി ഇത്രയും കാത്തിരിക്കേണ്ടിവരുന്നതിൽ ജീവിതത്തിന്റെ എന്ത് യഥാർത്ഥ ചിത്രീകരണമാണ് ലക്ഷ്യം വയ്ക്കുന്നത്?! നീണ്ട ദൃശ്യങ്ങൾ പല സിനിമകളിലും അരവിന്ദൻ തന്നെ വളരെ രസകരമായി അവതരിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. പക്ഷെ രണ്ടേകാൽ മിനിട്ട് സ്ക്രീനിൽ സൂര്യോദയം കാണാൻ വിധിക്കപ്പെടുക എന്നുപറഞ്ഞാൽ കുറച്ചു കടുപ്പം തന്നെയാണ്. ആർട്ട് ഹൗസ് സിനിമകൾ എന്നുകേട്ടാൽത്തന്നെ പ്രേക്ഷകൻ ഓടിരക്ഷപ്പെടുന്ന സ്ഥിതിയുണ്ടാക്കിയത് ഇത്തരം ട്രീറ്റ്മെന്റ്സ് ആണ് എന്നാണ് എന്റെ അഭിപ്രായം. ഒരിക്കൽക്കൂടിപ്പറയുന്നു, അരവിന്ദന്റെ മറ്റ് ചില സിനിമകൾ അങ്ങേയറ്റം സംതൃപ്തിയോടെ ആസ്വദിക്കാൻ കഴിഞ്ഞിട്ടുള്ള വ്യക്തിയാണ് ഞാൻ.
1. Humans love to explore the unknown 2. Every cell in the body is craving to procreate 3. Morality forbids exploration of the unknown to control humans from using their intelligence and taking charge of their life via gradual trial and error growth. 4. Humans are struggling to get rid of their memories. Only take lessons from past, be fully occupied with work and physical activities 5. Never get attached, addicted to anyone. Not even yourself. No one is yours. Only your Alertness is your true friend.
ജനിക്കുന്നതിനു 4-5 വർഷം മുന്നെയിറങ്ങിയ പടം ആണെങ്കിലും കണ്ടു തീരുമ്പോൾ ചുറ്റും നിശബ്ദത .. 'അമ്മ ഉരിഞ്ഞു കൊടുത്ത ആ പഴവും ആ കുപ്പായവും ആ അമ്മയുടെ അവസാനത്തെ മകന്റെ അടുത്തേയ്ക്കുള്ള സന്ദർശനം ആണോ ....😥
Sometimes perception and procrastination guards the bird of reality in captivity...excellent rendition of great saga out of box and much earlier and against the current
Wonderful work of art by G Aravindan. Great cinematography in capturing stunning landscapes and natural beauty and Great actors. Thanks for the subtitles.