Super odcinek i czekam na ciąg dalszy. Kilka tylko uzupełnień, bo lokalizacji jest mnóstwo: 1. Na filmowym ujęciu gdy Łazuka idzie już torami, to słupa ogłoszeniowego przy Sofii i samochodzie w ogóle nie ma, więc był to jedynie element scenografii filmu. 2. Warsztat, gdzie Włoch poszybował samochodem w chmury był to Polmozbyt (a później serwis Forda) przy rogu Dobrej i Zajęczej. 3.Milicjant mieszkał przy Czerniakowskiej, tam gdzie wszyscy szli pod kładką 😉. To unikalne ujęcia tramwaju jadącego tamtędy. 4. Dokładnie w miejscu gdzie stoicie panowie na rogu Prostej i Żelaznej, ponad sto lat temu znajdowała się pierwsza w Warszawie stacja benzynowa. 5. Rondo ONZ nazwano tak uchwałą nr 113 Rady Narodowej M. St. Warszawy z dn. 30 października 1986 r.
- Milicjant "mieszkał" w bloku Czerniakowska 30 - "Rondo ONZ" w tamtych czasach miało tylko nazwę zwyczajową, mówiło się "rondo przy Adamie" ze względu na sąsiedztwo sklepu Mody Polskiej z męską odzieżą "Adam"
@@podroze24klatkinasekunde11Zmylili mnie panowie. Przecież to nie jest słup ogłoszeniowy tylko tablica - podłużna, widać ją doskonale na początku ujęcia z Łazuką wyprowadzanym z Sofii oraz na ujęciu gdy idzie on torami.
Kolejny bardzo ciekawy film który również jest nostalgiczny bo w omawianych filmach jest pokazana Warszawa jakiej już nie ma. No i oczywiście pozdrowienia dla twórcy i dla Pana Rafała
Z przyjemnością obejrzę wszystkie filmiki, bo dobrą robotę panowie zrobiliście! P.s: a może wiecie lub też dopiero ustalicie to, gdzie mieści się dom w którym w filmie "Miś" mieszkał prezes Ryszard Ochódzki? Serdecznie pozdrawiam.
@@SZMIRATV Królu złoty... Dzięki! A może dasz radę zrobić u siebie krótki filmik z aktualnego stanu tego budynku po 44 latach od powstania "Misia" i z miejsca tak ważnego dla naszej kinematografii, pokazując ten dom w urywkach filmu z 1980 roku i teraz AD 2024?
Domek na prerii! Z tym samym Michaelem Landonem, choć sporo starszym. Szkoda, że aktorzy z Bonanzy nie dożyli starości, podobno film kręcono tam gdzie wcześniej prowadzono próby jądrowe, a wtedy jeszcze nie było świadomości zagrożenia dla zdrowia.
Hmmmm...mi mimo wszystko zal,ze program/wczesniejszy/ zniknol....Ten jest ok,ale troszke za duzo tu "smiechu"... Moze tylko ja tak odczuwam? Mieszkam 34 lata w Austrii...Zostaje z Wami mili Panowie.Pozdrawiam serdecznie z austriackich Alp 🌹
Bardzo pouczający film....film o hazardzistach, którzy jednak istnieli i istnieją. Słyszałem o takich co wpadli w nałóg i przepieprzali majątki rodzinne, to się nie mieści w głowie ale są tacy bo to jest jak nałóg. Tak jak tutaj ktoś napisał, również oglądam ten film co jakiś czas i za każdym razem odkrywam w nim coś innego i doceniam z innej strony. Oglądałem go już chyba z 100 razy. Film bardzo spójnie nakręcony, ale bardzo mi się podoba że nie ma w nim jeszcze takiej wulgarności, sam szu to dżentelmen od którego można się uczyć zachowań, dziś już wymarłych. Ogólnie film z klasą a ma przecież 40 lat.
Przykre jest patrzec na swoich ulubiencow z ekranu ktorych dzis juz nie ma, wciaz Oni zyja w naszych wspomnienieach wielu z nich jest wciaz mlodymi i pieknymi ludzmi w naszej wyobrazni, dziekuje za wspoanialy material co do mantazu panskich programow juz naprawde staja sie lepszymi , nawet audio jest juz o wiele lepsze, uczymy sie cale zycie nowych rzeczy Zapomnialem dodac ze pana programy naprawde sa bardzo ciekawymi dokumentami ktore pokazuja to czego telewizja juz nie nadaje w swoich programach i pozastaje taka luka ktora pan wlasnie nam wypelnia , raz jeszcze dziekuje
Takie są koleje naszego losu. Nie wiadomo kiedy stajemy się bardzo dorośli :) Zasze pozostają wspomnienia. Ale jeszcze w zielone gramy...! Pozdrawiam i dziękuje za miłe słowa.
Wikipedia Wikipedią, warto poczytać co pisał mąż p. Marysi, pan Hasik, na Filmwebie. Kochał ją bardzo, oj bardzo. Z ciekawostek, Cezary Pazura wspominał, że p. Marysia Probosz z jej pierwszym mężem Markiem byli prymusami w filmówce i jako nieliczni mieli indywidualny tok nauczania.
Jeśli dobrze pamiętam, p. Jacek Chmielnik uległ porażeniu prądem nie tyle coś naprawiając co wchodząc do pomieszczenia gdzie była rozlana woda (chyba z pralki) będąca pod prądem z jakiegoś przebicia.
Jak zawsze super materiał.Wielka szkoda że nie ma już z nami tych wspaniałych ludzi.Człowiek oglądał ich na ekranach telewizorów a teraz stoi nad nimi nad ich grobem smutne ale przynajmniej mamy miłe fajne wspomnienia związane z twórczością