Αγαπητη Βιολετα εχεις ακουσεις πολυ ωραια σχολια απο πολλους. Εγω θα σε πσρακαλεσω νσ μεινης παντα ταπεινη και προσγειωμενη και να ΥΠΗΡΕΤΑΣ το καλο και ποιοτικο τραγουδι.
Με αυτή την αισθαντική φωνή, το κρυστάλλινο μέταλλο, να, πάλλεται η χορδή της καρδιάς μας. Μας καλέσετε, μας πήρατε από το χέρι... Εκεί στην άκρη του νου, ζωντανευουμε ξανά, εμείς που ματωσαμε κι αγαπηθηκαμε, σαν μελωδία.