Exploring country houses and their hidden secrets. Keeping the stories of the past alive, one house at a time #countryhouse, #historichouse, #dompodcieniowy #żuławy
Teraz ten dom jest na sprzedaż za 999 tysięcy + procent dla biura nieruchomości. Ktoś tu z byka spadł. Nikt tego nie kupi za takie pieniądze. Milion trzeba kupić, a za 1-2 miliony wyremontować. Do tego siedzi na tym konserwator. Niestety będzie ten dom stał, aż całkiem się nie rozpadnie.
Ta mapa to niemiecki przedruk z fantazji, z przeł. XIX i XX w. i w żaden sposób nie odtwarza sytuacji z 1300 r. :-( A dlaczego nie: Danswijker Hoofd? Toć do XX w. Gdańsk to Drugi Amsteldamm, a nie drugi Berlin :-( Ludność regionu i miasta była niderlandzka wg. Winklera. Itp.itd.
To jest coś więcej niż ''Dom'' Mieszkam w Gdańsku....Lata temu wakacje,ferie u babci w tamtych okolicach.....Serce chwyta jak człowie sobie przypomni i dziś,ten film,czacha dymi,ile roboty ile monety w tamtych czasach to kosztowało.A dzisiejsze budownictwo ;) Wiocha w mieście,he:)
Dziękuję że są tak zadbane bo winnych wioskach zostały zniszczone cmentarz w Wircinach został z pomniku położona droga do cmentarza przykro że nikt nie miał szacunku dla byłych mieszkańców
Bardzo ciekawy film i ciekawy dom. Pięknie dziękuję za pokazanie jego tajemnic i historii właścicielki. Jestem rodzinnie związana z Markusami, spędzałam też tam wakacje w latach 60. i 70. Mój wujek Stefan Burek był na robotach przymusowych w Markushof, był tam niewolnikiem niejakiego Johanna Friese (dzisiaj mieszka tam rodzina Turzyńskich, to jest niedaleko tego domu podcieniowego pani Wickiej). Rodzina Friese pod koniec wojny uciekła do Niemiec na statku, a wujek trafił do obozu koncentracyjnego Stutthof. Moi przodkowie Kowalscy (babcia, mama, ciotka z wujkiem Burkiem i jeszcze jeden wujek Kowalski) przyszli po wojnie jako osadnicy z Ziemi Dobrzyńskiej w marcu 1947 roku. Przygnała ich tu bieda. Na początku zamieszkali w nieistniejącym już domu na skrzyżowaniu drogi do centrum Markus z drogą do Jeziora, naprzeciwko starej szkoły (poniemiecka z cegły, rozebrana w latach 70., nie mylić z tysiąclatką), potem w tamtym miejscu był przystanek PKS. Ten pierwszy dom moich przodków spalił się na początku lat 50. Wspomnienia żuławskie (i nie tylko) mojej mamy opisałyśmy w naszej wspólnej książce "Córka organisty" (autorki Alicja Łukawska i Halina Łukawska), która została wydana w Sztumie w 2019 roku. Na początku 2020 roku, jeszcze przed pandemią, zdążyłyśmy z mamą pojechać na spotkanie autorskie do Markus, na którym było wielu ludzi, w tym osoby, które mama znała z czasów młodości. Obecnie zbieram materiały do mojej kolejnej książki (reportaż historyczny o Żuławach) i trafiłam tu przypadkiem. Acha, jeszcze dodam, że rodzina mojego ojca przyszła na Żuławy z Mazowsza i zamieszkała w Wiśniewie, w tej samej gminie. Pozdrawiam i jeszcze raz dziękuję za film.
Elektrowni wiatrowych na Żuławach ciągle przybywa . Jest to ewidentne psucie krajobrazu oraz uciążliwość dla mieszkańców pobliskich wsi . Taki wiatrak po prostu hałasuje i wytwarza infradźwięki które choć nie słyszalne dla ucha ludzkiego są szkodliwe dla zdrowia nie tylko ludzi . Na przykład w ich pobliżu nie ma ptaków .