jestem nastolatką w spektrum autyzmu (14 lat) i zdiagnozowano mnie dopiero w tym roku (dostałam epilepsji i szczękościsku w lutym), co ciekawe już wcześniej, gdy miałam 9 lat, wiedziałam że coś jest ze mną nie tak, ale lekarze i terapeuci olali to i uznali że wymyślam (głupie i bez sensu)(byłam zapisana na jakieś zajęcia przez szkołę, nie wiedziałam o co chodzi) doskonale pamiętam co ludzie w budzie mi robili: chodząc do publicznej szkoły (zmieniam w tym roku na prywatną🎉) nabawiłam się traumy: brak zrozumienia, plucie jadem w moją stronę, wytykanie palcami, uznawanie mnie za "dziwadło", przedrzeźnianie mnie, życzenie mi tego co najgorsze i wiele więcej na początku chciałam mieć kolegów, ale patrząc na to jak mnie odrzucali (moja najbliższa przyjaciółka zaczęła mnie unikać i całkowicie się ode mnie odcięła, zaczęła się ze mnie nabijać ze swoimi "koleżankami") przestałam się z prawie każdym zadawać poza jedną koleżanką z ADHD która była grzecznie mówiąc nienawidzona przez nauczycieli i dosłownie po niej jechali a biedactwo niczego nie było świadome (prawdopodobnie ona też zmienia szkołę w tym roku) doświadczenie: gdy się idzie do szkoły publicznej a jest się z autyzmem, to już wiemy że nie zostaniemy miło przyjęci zamknęłam się w swoim świecie (i...chyba moi rodzice nadal do tego nie przywykli, uważają mnie za "cofniętą w rozwoju") pełnym mojego hobby jakim jest anime, kreskówki, rysowanie, gry wideo i manga, zaczęłam chodzić do psycholog (którą z całego serca pozdrawiam) nie czuję się "chora" (mówię po raz ostatni: AUTYZM TO NIE CHOROBA, to zaburzenie neurologiczne, tego się nie leczy mlekiem wielbłąda czy co tam pisało), mam inny punkt widzenia i inaczej odczuwam emocje, każdy mózg osoby autystycznej pracuje, widzi i czuje inaczej! Czasami (nie czasami a zawsze) lubię być tym kim jestem :)) ps. autyzm nie jest od szczepionek i ma sie go od urodzenia, jest nieuleczalny pps. nie wspolczujcie tej mamie dziecka
To powiedzcie mi takie cos mój syn w domu zachowuje sie normalnie bawi się zabawkami rysuje normalnie gada a do przedszkola idzie mówi dzień dobry i sie zamyka w przedszkolu nauczycielki mówia ze ma autyzm ale ja nie widze tego bo on normalnie sie zachowuje co mu pokarze to zrobi i co to może być nie tak w przedszkolu może nauczycielki maja autyzm a nie mój syn i mówi że pani zła
Mojemu synowi przedszkolanaka ,a zarazem dyrektorka chciała wmówić zespół Aspargera. Ale ona walnięta była i u wszystkich dzieci widziała jakieś zaburzenia oprócz kilku,których rodzice w przysłowiowy "tylek jej wchodzili" I trakotawali jako wyrocznoe😂 Mlody ma dziś 12 lat i jest normalnym nastolatkiem.
🙋♀️🙋♀️🙋♀️🙋♀️🙋♀️♥️♥️♥️♥️♥️♥️♥️Ciężarówka jedzie chodnikiem , to może ludzie przejdą fosą?????😱😱😱😱 DZIADOSTWO JAK CHOLERA .Mieszkam w Sanoku na innym osiedlu od 4 lat i zastałam tu takie dziadostwo ,że sie w pale nie mieści, troche sobie już poradziłam, postawiłam na nogi całą spółdzielnie bo od nich to dziadostwo wypłynęło.Ludzie trzymajcie 4:58 się 🙋♀️🙋♀️🙋♀️🙋♀️♥️♥️♥️
Dzień dobry, do dzisiaj nie otrzymałem od Państwa gadżetów . Listonosz do mnie nie przyszedł 🙁 czekam na przesyłkę już od 19 lipca do 7 Sierpnia 2023 Pozdrawiam. Bardzo proszę coś z tym zrobić . Ps. jak się nazywa kurier Poczty czy to DHL czy Poczta Polska ?Pozdrawiam 🙁
Z calym szacunkiem dla pani i dla jej troski o dobro dziecka, szlag mnie trafia kiedy mowi sie o autyzmie jako o chorobie. I mowie to jako tato czterolatka z diagnoza autyzmu atypowego.
Tak samo uważam, autyzm to nie jest choroba i dziękuję że co raz więcej ludzi o tym wie i wypowiada się na ten temat. I mówię to jako również osoba w spektrum
A mnie szlag trafia jak ludzie wypierają i nazywają to jakimiś słowami zastępczymi, żeby sobie polepszyć humor. Gdyby autyzm nie był chorobą to nie była by potrzebna farmakologia , terapia i specjalna szkoła oraz ubytki w psychice rodziców... Chory potrzebuje lekarza tak? Autystyczne dziecko potrzebuje lekarza i wykwalifikowanych terapeutów medycyny, pediatrów, psychiatrów itd. Proszę nie oszukujcie samych siebie
@@agata.k9943 Zebys ty jeszcze miala pojecie o czym piszesz. Jaki chory? Jakie slowo zastepcze? To jest oficjalna defnicja WHO , autyzm jest zaburzeniem,nie choroba. Gdyby byl choroba, a autysci byli jak to piszesz ppop prostu chorzy, bylo by wspaniale. Wiesz dlaczego? Pewnie nie, wiec wyjasnie - choroby sa wyleczalne. A zaburzenie to coz, zaburzenie - skala indywidualna dla kazdego, wiec jak mowic o chorobie, kiedy kazdy przypadek jest inny? Warto chociaz podstawy zagadnienia zglebic, zanim publicznie sie ignorancja pochwali. Zdrowia zycze.
Ja na początku miałem duże problemy nie z samym zaakceptowaniem diagnozy (bo nie przeszkadzała mi łatka rodzica "autystycznego" dziecka). Tylko tego, że faktycznie wiele zachowań Antka było dla nas frustrujące. Bo zrozumienie autystycznej osoby, a dziecka to szczególnie, jest po prostu trudne. Bardzo pomocna, zarówno dla mnie, jak i dla żony była terapia. Żona dostała kontakt od innej "autystycznej" mamy do pani Dagny z poradni Psychologgia w Warszawie. W zasadzie nie spodziewałem się na początku, że terapia będzie TAK wyglądać, bo zarzucałem sobie, że jestem złym rodzicem, że brak mi cierpliwości, a pierwsze spotkania były związane tylko i wyłącznie z naszymi odczuciami. I one były ważne... Do tej pory czułem, że nie dość, że ludzie patrzą na mnie przez pryzmat niektórych zachowań Antka, to jeszcze uważałem, że nie powinienem mówić o tym co mnie drażni czy smuci, ale na terapii było zupełnie inaczej. Ten moment był dla mnie przełomowy. Polecam rodzicom autystycznych dzieci taką terapię. Pozwala pogodzić się ze swoimi uczuciami i dać sobie do nich prawo (panią Dagnę też serdecznie polecam - wspaniała kobieta).
NO MONEY LIFE to czysta herezja.Nie ufajcie temu gosciowi.Rodzina od niego uciekła ,bo z nierobem nie będzie żyć.Kto nie chce pracowac ,niech tez nie je- mówi Pismo św.To nie jest wcale pomysł Pana Boga ten styl życia.😔
Zastanówcie się czy pierwsze objawy jie pojawiły się po szczepieniach. Mam na myśli tą szczepionke w ręce i nogi. Bo u mojej córki wystąpiły po szczepieniach. U znam innych rodziców co ich dzieci od czasu szczepienia przestali się rozwijać
Czemu ludzie traktują autyzm jak jakiś tragiczny wyrok... Sam mam autyzm i szczerze uważam że to syn nie potrzebuje tyle terapii a jego matka. Cieszy mnie jednak to że jego mama stara się zrozumieć samego swojego syna, pomóc mu w tym co może i widać że ma dobre podejście do samego wychowania swoich dzieci.
W punkt !!! Sam mam zaburzenia z tego spektrum w formie wysokofunkcjonującej i nie uważam tego za chorobę tylko funkcjonowanie psychiki w innej formie wcale nie gorszej niż pozostali. Podstawą jest zrozumienie otoczenia szczególnie najbliższego.
Tak? Autyzm autyzmowi nie równy. Mój syn 2.3 lat nie reaguje na imię, rzadko na mnie patrzy, usmiecha sie i jakos sie konraktuje- ciagnie mbie za rękę. Nie mowi nic.. Bebla po swojemu. A ja jako matka boje sie czy kiedykolwiek bedzie samodzielny. Czy kiedy mnie zabraknie to bedzie sam w stanie żyć. Prosze sie zastanowić dwa razy zanim Pan takie glupoty napisze.
@@klaudii1491 Proszę pani, nie piszę głupot a jedynie wyrażam swoją opinię jako osoba z autyzmem. Jeśli obawia się pani iż syn nie będzie samodzielnie proszę zgłosić się na specjalną terapię gdzie pani syn nauczy się rozwijać po swojemu.
@@LucynaJuchniewiczKusiak a niby co? to po co mu terapia? Terapia jest wg Pani dla ludzi zdrowych? Proszę trochę logiczniej myśleć a nie tylko powtarzać oklepane frazesy