YUSUF’U KAYBETTİM KENAN İLİNDE Yusuf’u kaybettim Kenan ilinde Yusuf bulunur Kenan bulunmaz Bu aklı fikr ile Leyla bulunmaz bu ne yâredir ki çare olunmaz Aşkın pazarında canlar satılır satarım canımı alan bulunmaz Yunus öldü deyu sala verirler ölen beden imiş âşıklar ölmez **** Yusuf’u kaybettim Kenan ilinde Yusuf bulunur Kenan bulunmaz Bu aklı fikr ile Leyla bulunmaz bu ne yâredir ki çare olunmaz Aşkın pazarında canlar satılır satarım canımı alan bulunmaz Yunus öldü deyu sala verirler ölen beden imiş âşıklar ölmez BANA SENİ GEREK SENİ Aşkın aldı benden beni, bana seni gerek seni Ben yanarım dünü günü, bana seni gerek seni **** Ne varlığa sevinirim, ne yokluğa yerinirim Aşkın ile avunurum, bana seni gerek seni **** Yunus çağırırlar adım gün geçtikçe artar odum İki cihanda maksudum bana seni gerek seni GEL GÖR BENİ AŞK NEYLEDİ Ben yürürüm yane yane aşk boyadı beni kane Ne akilem, ne divane gel gör beni aşk neyledi Gel gör beni beni aşk neyledi derde giriftar eyledi **** Gâh eserim yeller gibi gâh tozarım yollar gibi Gâh akarım seller gibi gel gör beni aşk neyledi Gel gör beni beni aşk neyledi derde giriftar eyledi **** Miskin Yunus biçareyim baştan ayağa yâreyim Dost elinden avareyim gel gör beni aşk neyledi Gel gör beni beni aşk neyledi derde giriftar eyledi EVVEL BENEM AHİR BENEM Evvel benim, ahir benim, canlara can olan benim, Azıp yolda kalmışlara hazır medet eden benim. Ya dost ya dost canım ya dost azıp yolda kalmışlara hazır medet eden benim. **** Kün deminde nazar eden, bir nazarda dünya düzen, Kudretinden han döşeyip, aşka bünyad olan benim. Ya dost ya dost canım ya dost kudretinden han döşeyip, aşka bünyad olan benim. **** Yunus değil bunu diyen, kendiliğidir söyleyen, Mutlak kâfir inanmayan, evvel ahir hemen benim Ya dost ya dost canım ya dost mutlak kâfir inanmayan, evvel ahir hemen benim BEN DERT İLE AH EDERİM Ben dert ile ah ederim, derdim bana derman imiş, İster idim hasret ile dost yanımda pinhan imiş. Kande idim fikrederdim, göğe bakıp şükrederdim, Dost benim gönlüm evinde, tenim içinde can imiş. **** Sanırdım kendim ayrıyım, dost gayrıdır, ben gayrıyım, Beni bu hayale salan bu sıfatı insan imiş. İnsan sıfatı kendi Hak, insandadır Hak, doğru bak, Bu insanın sıfatına cümle âlem hayran imiş. **** Tevhid imiş cümle âlem, tevhidi bilendir Âdem, Bu tevhidi inkâr eden öz canına düşman imiş. **** İnsan olan buldu Hakk’ı, meclis onun, oldur saki, Hemen bu biçare Yunus aşk ile aşina imiş. Hey dost hey dost hey can hey can aşk ile aşina imiş Hey dost hey dost hey can hey can aşk ile aşina imiş GEL GİDELİM DOSTA GÖNÜL Bir kararda durmayalım gel gidelim dosta gönül Hasretinden yanmayalım, gel gidelim dosta gönül. Kılavuz ol gönül bana, gel gidelim dosttan yana, Canım kurbandır canana, gel gidelim dosta gönül **** Gerçek murada varalım yârin hatırın soralım Yunus Emre’yi alalım gel gidelim dosta gönül Kılavuz ol gönül bana, gel gidelim dosttan yana, Canım kurbandır canana, gel gidelim dosta gönül BEN BU DAĞIN AĞACIYAM Ben bu dağın ağacıyam, hem tatlıyam hem acıyam Ben Mevlâ’ya duacıyam, gel gör beni beni aşk neyledi Gel gör beni beni aşk neyledi derde giriftar eyledi **** Beni bu dağda buldular, kolum kanadım kırdılar Garib olduğum bildiler, gel gör beni beni aşk neyledi Gel gör beni beni aşk neyledi derde giriftar eyledi YALANCI DÜNYAYA KONUP GÖÇENLER Yalancı dünyaya konup göçenler, Ne söylerler, ne bir haber verirler. Üzerinde türlü otlar bitenler, Ne söylerler, ne bir haber verirler. **** Kimisinin biter sütünde otlar Kiminin başında selvi söğütler Kimi masum, kimi güzel yiğitler, Ne söylerler, ne bir haber verirler. **** Yunus der ki: Gör takdirin işleri, Dökülmüştür kirpikleri, kaşları. Başları ucunda hece taşları, Ne söylerler, ne bir haber verirler. YÜRÜ YÜRÜ YALAN DÜNYA Yürü yürü yalan dünya, yalan dünya değil misin? Yedi kez boşalıp yine, dolan dünya değil misin? **** Bir od bıraktı özüme, duman girdi gözüme, Bu gözle bugün yüzüme, gülen dünya değil misin? **** Yunus Emre’m sür sefayı, sür sefayı, çek cefayı. O Muhammed Mustafa’yı, alan dünya değil misin? DERTLİ DOLAP Benim adım dertli dolap Suyum akar yalap yalap Böyle emreylemiş Çalap Derdim vardır inilerim Ben bu dağın ağacıyam Ne datlıyam ne acıyım Ben Mevlâ'ya duacıyım Derdim vardır inilerim Dağda kestiler hezenim Bozuldu türlü düzenim Ben usanmaz bir ozanım Derdim vardır inilerim Yunus bunda gelen gülmez Kişi muradına ermez Bu fanide kimse kalmaz Derdim vardır inilerim YAR YÜREĞİM YAR Yar yüreğim yar yar Gör ki neler var Bu halk içinde erenler Bize de gülen var Ko gülen gülsün Hak bizim olsun Nâdan ne bilsin erenler Bizi de bilen var Bu yol ıraktır Menzili çoktur Geçidi yoktur erenler Derin de göller var Yunus sen bunda Meydan isteme Meydan içinde erenler Merdâneler var