Όταν ακούς αυτά τα τραγούδια και βλέπεις αυτά τα θεϊκά μέρι νιώθεις μέσα σου πως είσαι σε άλλο κόσμο από εκείνον που ζεις καθημερινά νομίζεις ότι είσαι στον παράδεισο.
Επειδή κόπτεσαι για την ιστορία, αγαπητέ Σταύρο, οφείλω να σου πώ ότι συχνά δεν είναι αντικειμενική, άρα αμφισβητήσιμη. Ούτως ή άλλως στην προφορική παράδοση, όπου ανήκει και το Ριζίτικο Τραγούδι πολλά μένουν ή θεωρούνται αναπόδεικτα, γι αυτό και η πατρότητα κάθε δημιουργίας αιωρείται από το πιθανό έως το άγνωστο. Μοιάζει με τη γύρη των λουλουδιών που την κινεί ο άνεμος και την πάει στο άγνωστο. Συνεπώς δεν έχει νόημα να διεκδικείς κάτι που ο χρόνος το κινεί με τους δικούς νόμους. Ίσως ανήκει στις παραλήψεις σου που δεν είπες μια κουβέντα για την ιστορική ερμηνεία του τραγουδιού από τον Σελινιώτικο Παραδοσιακό Σύλλογο. Νικ.Γ.Αποστολάκης, Πλαιόχωρα Σελίνου.
Μαρτυρίες για τις πρώτες προσπάθειες καταγραφής και διάσωσης των ριζίτικων πάνω σε πεντάγραμμο ru-vid.com/video/%D0%B2%D0%B8%D0%B4%D0%B5%D0%BE-OrgNMvFLlL8.html