Ευχαριστούμε Πάτερ Νικολάε για την πνευματική ερμηνεία της παραβολής του Ασώτου. Θα ήταν ενδιαφέρον σχετικά με την παραπάνω παραβολή αν δείχνονταν εάν ο πατέρας δεν υπήρχε στην εν ζωή και τα παιδιά του ως ορφανά από πατέρα αναγνώριζαν την αξία του πατέρα.
Πολύ βαθιά ανάλυση, αγγίζει όλο το νόημα , όλο το εύρος των εννοιών και νοημάτων της παραβολής τα οποία έθιξε ο Χριστός προς έμας τους ανθρώπους.Ως καθηγητή το 1997και 1998 που είχα την ευλογία να έχω καθηγητη τον πατερα Νικόλαο με ενέπνευσε ως σπουδαστή στα βαθύτερα των νοημάτων της ζωής αλλά και ακόμη και σήμερα 2024 με εμπνέει και ως ιερέας που ειμαι Ευγνώμων
Η Εκκλησία σχολιάζει γι'αυτό θά πω πάλι ότι δεν συμφωνώ καθόλου με τον ΔΙΔΆΣΚΑΛΟ καί την φτωχή καί άστοχη ερμηνεία του.Ευκολα κάποιος μπορεί νά ερμηνεύσει την παραβολή αν έχει υπάρξει άσωτος.Οταν ο άσωτος έρχεται στον εαυτό του έχει καταλάβει πρώτα το τί κακό έκανε στον εαυτό του, όταν καταλάβει κάποιος τί κακό έκανε στην ύπαρξη του τότε καταλαβαίνει πόσο αδίκησε, πλήγωσε το άλλο πρόσωπο, πόσο σωστά μιλούσε, φερόταν, συμβούλευε το άλλο πρόσωπο, πόσο πραγματικά τον αγαπούσε το άλλο πρόσωπο προσφέροντας του τόπο, φαγητά ενδύματα, αξιώματα, φροντίδα, αγάπη όπως έκανε ο πατέρας της παραβολής.Και βέβαια ο άσωτος υιός είχε Μετάνοια γι'αυτό εξομολογήθηκε στην διαδρομή της επιστροφής μέσα στην καρδιά του.(Πάτερ ημαρτον.. ενώπιον σου.) Όπως μία αμαρτία ξεκινά από τους λογισμούς, όπως λένε και οι άγιοι πατέρες, έτσι καί ο άσωτος που ζεί την αρχή της μετανοίας του ,κατεβάζει το λογισμό στην καρδιά και αποφασίζει νά κάνει την Μετάνοια καί πράξη πηγαίνοντας στον πατέρα καί στην αγκαλιά του εξομολογείται καί ζητά την ΕΠΙΣΤΡΟΦΉ του.Επειδη η παραβολή θέλει νά μας δείξει για να μας διδάξει, μας δείχνει πως η επιστροφή του ασώτου έγινε δεκτή με την ειλικρινή ΜΕΤΆΝΟΙΑ του καί γι'αυτό ο πατέρας του προσφέρει πολλά περισσότερα και καλύτερα από όσα είχε πρίν φύγει καί τον ξανά δέχεται με τά ίδια δικαιώματα του υιού καί όχι μισθωτού ή δούλου.Διδασκει λοιπόν σε όλους εμάς ότι ο Θεός Πατέρας δέχεται όλους όσους εχουν ΜΕΤΆΝΟΙΑ (όσο αμαρτωλοί και αν ήταν) καί μόνο αυτοί συμμετέχουν στο ευφροσυνο βασιλικό τραπέζι του Γάμου.Ο υποκριτής μεγαλύτερος γιός μένει ΈΞΩ από τον Οίκο του πατέρα καί τους χορούς της γιορτής της ΣΩΤΗΡΊΑΣ του μικρού υιού.Θελει νά μας δείξει πώς όλοι οι αμετανόητοι, αυτοί που έχουν μεγάλη ιδέα για τον εαυτό τους και οι υποκριτές αν και δουλεύουν στο αμπέλι του Θεού (Εκκλησία) θά μείνουν ΈΞΩ από την Βασιλεία Του Θεού διότι αυτοί έχουν ιδιοτελείς σκοπούς όπως διάχυτα βλέπουμε σήμερα.Οποιος είναι ώριμος δηλαδή έτοιμος για σχέση τότε αποκτά και την σχέση αυτή.Η Μετάνοια λοιπόν είναι η ωρίμανση που γίνεται μέσα στον άνθρωπο αναλαμβάνοντας ως ώριμος άνθρωπος την ΕΥΘΎΝΗ των πράξεών του καί ζητά ειλικρινή συγγνώμη από Εκείνον που πλήγωσε θανάσιμα.Ο πατέρας αναγνωρίζει τον υιό του καί την έμπρακτη αγάπη του υιού του καί εκδηλώνει ο πατέρας την λαχτάρα της δικής του αγάπης και στοργής καί τον καταφιλα.ΣΧΕΧΗ, ΑΜΟΙΒΑΊΑ ΣΧΈΣΗ ΑΓΆΠΗΣ.Ο διδάσκαλος δεν βλέπει το happy end? Ούτε βλέπει την διαβεβαίωση της απόλυτης σχέσης με το δαχτυλίδι,την σφραγίδα καί την επιβεβαίωση του ίδιου του πατέρα προς τον μεγαλύτερο γιό του;