(درباره کتاب صوتی شنیدن از دائو د جینگ (تائو ت چینگ
کتاب صوتی «شنیدن از دائو د جینگ» اثر «لائوزه» کهننامهای است از گفتارها و تعالیم لائوزه که به فلسفهی دائویی یا دائوییسم شهرت دارند. این اثر بیش از دو هزار و پانصد سال قدمت دارد، اما تعالیم و گفتارهای آن امروزه نیز به عنوان راهنمایی اساسی برای زندگی و امور مهمی چون کشورداری به کار میروند.
کتاب صوتی شنیدن از دائو د جینگ مجموعهای 81 فصلی است، شامل 81 قطعه و گفتار ارزشمند. این کتاب در دسته کتابهای فلسفی و کهن قرار میگیرد و از متون تاریخی و مهم چین است که اغلب دانشپژوهان چینی آن را از بر میکنند.
خلاصهای کتاب صوتی شنیدن از دائو د جینگ:
کتاب صوتی شنیدن از دائو د جینگ متشکل از 81 قطعهی منظوم است. نوشتههای این کتاب کهن براساس متافیزیک است و بدون آنکه ریشهای در دین و مذهب داشته باشد، دربارهی اصل زندگی، سیاست و اقتصاد توضیح میدهد. کتاب شنیدن از دائو د جینگ مطالب مهم و بیتعصبی را در رابطه با زندگی بیان میکند و حتی امروزه نیز یکی از بهترین منابع چینی در آیین کشورداری است.
نگاهی به کتاب شنیدن از دائو د جینگ:
لائوزه یا لائوتزو لقب نویسندهی این متن کهن است که گفته میشود در حدود 2500 سال پیش در چین باستان زندگی میکرد. لائوزه پایهگذار مکتب دائوییزم است که سه گنجینهی مهم برای سعادت بشر را معرفی میکند. این سه گنجینه عبارتند از: شفقت، اعتدال و فروتنی.
یکی از متونی که لائوزه در باب شفقت بیان داشته به این شرح است:
تقدس و خرد را فراموش کنید
و مردم هزار بار شادتر میشوند.
عدل و اخلاقیات را فراموش کنید
و مردم تنها آنچه را درست است انجام میدهند.
در باب اعتدال چنین گفته است:
نشانهی انسان میانهرو
رهایی از ایدههای شخصی است؛
شکیبا چون آسمان،
همهگیر چون تابش خورشید،
استوار چون کوه،
انعطافپذیر چون درختی در باد؛
هدفی در نظر ندارد و همهچیز را بهکار میگیرد.
و درباره گنجینه سوم یعنی فروتنی، متن زیر را بیان داشته است:
فرزانه تلاش نمیکند قدرتمند شود؛
بنابراین قدرتمند حقیقی است.
انسان عادی در تلاش برای رسیدن بهقدرت است؛
بنابراین هرگز قدرت کافی بهدست نمیآورد.
فرزانه هیچ نمیکند،
با این وجود چیزی را ناتمام باقی نمیگذارد.
انسان عادی همیشه مشغول کارهای مختلف است،
با این وجود کارهای ناتمام زیادی دارد.
کتاب شنیدن از دائو د جینگ شامل 81 نوشتهی کوتاه اما قدرتمند از آیین دائوییسم است که نه ریشه در مذهب دارد و نه در بیاعتقادی. همانگونه که خود لائوزه اظهار داشته است، تعالیم او به گونهای است که هیچ شخصی و گروهی نمیتواند آنها را به سود خود تغییر داده و یا به فرقه و گروه خود مربوط سازد. جالب است بدانید نام این کتاب صوتی مرکب از سه جزء است: «دائو»، یعنی راه، طریقت؛ «دِه»، که «بهرهمندی» از دائو است، آن فضیلت را، نیرو یا هنر کشورداری دانستهاند؛ و «جینگ»، به معنی «کهننامه» یا کتاب رسمی است.
قسمتی از کتاب دائو د جینگ:
فرزانه همواره ذهنش را با تائو هماهنگ و یگانه میسازد؛
این چیزی است که به او نور میبخشد.
تائو غیرقابل درک است.
او چگونه میتواند ذهنش را با آن هماهنگ و یگانه سازد؟
با نچسبیدن به هیچ ایدهای.
تائو تاریک و بیپایان است.
چگونه میتوان از آن نور گرفت؟
با اجازه دادن به آن تا وارد وجودتان شود.
ازآنجاکه تائو قبل از زمان و فضا وجود داشت،
ماورای هستی و نیستی است.
چگونه این نکته را درک میکنم؟
به درون خود مینگرم و آن را میبینم.
در جستجوی دانش
هرروز چیزی به شما اضافه میشود.
در تجربۀ تائو،
هرروز چیزی از شما کم میشود
و کمتر و کمتر احتیاج پیدا میکنید تا کارها را بازور به انجام برسانید
و درنهایت به بیعملی میرسید.
هنگامیکه هیچ نمیکنید،
چیزی ناتمام باقی نمیماند.
با اجازه دادن به رخدادها؛ همانگونه که رخ میدهند
و دخالت نکردن در جریان روی دادنشان،
فرزانگی پدیدار میشود.
همه رودها به دریا میریزند، زیرا دریا از آنها فروتر است، فروتنی به دریا قدرت میبخشد، اگر میخواهید زندگی مردم دیگر را سامان بخشید، فروتر از آنها قرار گیرید.
موفقیت به اندازه شکست خطرناک است. آرزو به اندازهی ترس تو خالی است. این که موفقیت به اندازهی شکست خطرناک است یعنی چه؟ چه از پلههای نردبان بالا روید یا از آن پایین آیید، موقعیت شما متزلزل است. هنگامی که با دو پای خود روی زمین ایستادهاید، میتوانید همیشه تعادلتان را حفظ کنید. این که آرزو به اندازه ترس توخالی است یعنی چه؟ ترس و آرزو هر دو سایهاند؛ آنها از افکار ما به وجود میآیند. وقتی خود را به صورتِ خود نمیبینیم، چیزی برای ترسیدن وجود ندارد. دنیا را به صورت خودتان ببینید. به چیزها همانطور که هستند اعتماد کنید. جهان را چون خودتان دوست بدارید. سپس میتوانید آنطور که باید مراقب همه چیز باشید.
اگر مردم گفتههای مرا درک کنند معلوم میشود که ارزش گفتن نداشته است. ولی اگر چیزی بگویم که برای آنها قابل درک نباشد حتماً در آن حقیقتی نهفته است. ندانستن، دانش راستین است. تلاش برای انباشتنِ دانش، بیماری است. ابتدا بدانید که بیمارید، سپس برای سلامتی کوشش کنید. فرزانه طبیب خود است. او خود را از تمام دانستههایش رها نموده پس در حقیقت یکپارچه و کامل است.
درباره لائوزه:
لائوزه فیلسوف و شاعری در چین باستان بود. او نویسنده کتاب «دائو د جینگ» و بنیانگذار فلسفه «دائوییسم» است. روایت است که لائوزه در قرن ششم پیش از میلاد میزیسته و همعصر کنفوسیوس بود. با این وجود، برخی از تاریخدانان معتقدند او در قرن چهارم یا پنجم پیش از میلاد میزیسته است.
فلسفه لائوزه در طول تاریخ از سوی بسیاری از جنبشهای مخالف حکومتهای خودکامه مورد استقبال قرار گرفته است. کتاب دائو د جینگ او خصوصا در چین اثری کهن، مهم و درخور اهیمت ویژه است و اغلب دانشپژوهان چینی سعی بر حفظ آن دارند.
#کتاب_صوتی
#فلسفه
#متن_کهن
7 сен 2024