تصنیف بیات زند.«سکوت گویا » شعر از زنده یاد سیمین بهبهانی آهنگ محمد میرنقیبی .
سکوت اگر نشانه رضا بود چگونه باور نکنم سکوت گویای تو را.
نگاه اگر پیام آشنا بود چرا تمنا نکنم نگاه گیرای تو را.
به دلم نقش وفا خطوط مژگان تو زد.
به شبم رنگ سحر غروب چشمان زد.
به چشم مستی بخشم ز عشق اثر می بینم.
زجلوه فروردین شگفتتر می بینم.
سکوت گویا تو را نگاه گیرای تو را.
چشمانت بود آیینه ای روشن چون دل اهل صفا.
تصویری ز سیمای سحر می خندد در این آیینه ها.
نگه من به سوی نگهت چو کبوتر برد نامه دل.
به هوایت زند پر که مگر شبی آگه به هنگامه دل.
گمان برم که خاطر تو رضا عاشقا پسند است.
دل تو هر چه خاطر من طلب کند پسند است.
سکوت اگر نشانه رضا بود چگونه باور نکنم سکوت گویای تو را.
نگاه اگر پیام آشنا بود چرا تمنا نکنم نگاه گیرای تو را.
به دلم نقش وفا خطوط مژگان تو زد.
به شبم رنگ سحر غروب چشمان زد.
به چشم مستی بخشم ز عشق اثر می بینم.
ز جلوه فروردین شگفته تر می بینم.
سکوت گویا تو را نگاه گیرای تو را.
7 сен 2024