@@vasilispapadopoulos9860για κάποιο λόγο ο δίσκος που εβγαλε εαν εξαιρέσεις 3 τραγούδια τα υπόλοιπα δεν ειναι επίπεδο που μας εχει συνηθίσει, κοινώς ξενέρωσα λιγο με τον δίσκο.
Στίχοι: Μες στους δρόμους σαν να 'μασταν animal Με κοιτάνε σαν να 'μουνα ο Hannibal Οι μικροί κυνηγάνε τα φράγκα πια Να γεμίσουνε όλοι το moneybag Η ερμηνεία μου πάντα ένα recital Είναι ωμό σαν να τρώμε σε sushi bar Δεν τα πάω καλά με τα playback Δεν ταιριάζει σ' εμένα η ζωή του star Μες στους δρόμους σαν να 'μασταν animal Με κοιτάνε σαν να 'μουνα ο Hannibal Οι μικροί κυνηγάνε τα φράγκα πια Να γεμίσουνε όλοι το moneybag Η ερμηνεία μου πάντα ένα recital Είναι ωμό σαν να τρώμε σε sushi bar Δεν τα πάω καλά με τα playback Beats Pliz on the game, bitch Άνετος σαν να ήμουν στο σπίτι μου Η μουσική αυτή είν' η καταδίκη μου Θα πατήσω το beat στραβωμένος Σαν το διάφραγμα μέσα στη μύτη μου Τέλος, τέλος Μάλλον φαίνεται ήρθα διαβασμένος Από το άγνωστο ως τη φοβία Κι απ' τη γεύση της πίκρας στο μένος Φυλακή μέσα κι έξω από τείχη Ούτε στον εχθρό μου να μην τύχει Τα παιδιά απ' τη γειτονιά ονειρεύονται Και προσεύχονται για λίγη τύχη Πακετάρουνε κι ας μην το θέλουνε Θα πεθάνουν νέοι και το ξέρουνε Εθισμέ, κάπως πρέπει να ζήσουμε Το κράτος μας θέλει να υποφέρουμε Κίνημα, κίνημα Κάποτε λέγαμε πως είναι κίνημα Τώρα μόνο ηλίθια αντικείμενα Ούτε καν που κρατάν τα προσχήματα Οι άνθρωποι πιστέψαν σε πλάνες Τους Θεούς τούς γεννάνε οι μάνες Κι εγώ βγήκα από μέσα σου, Άννα Έχεις φέρει στη Γη ένα Τιτάνα Έχω ρίμες που καίνε Αθώους που ξέρω ότι φταίνε Κανάλια που ψάχνουν να βρούνε στοιχεία Ενάντια στους στίχους που λέμε Μια πρωτεύουσα πτώμα Κάτι σημάδια στο σώμα Πουλημένοι που μπήκαν στο σώμα Σημαίνει ότι υπάρχουν ρουφιάνοι ακόμα Μια τρελή που τζογάρει Πιστεύει πως θα τους τα πάρει Έναν φίλο συνωμοσιολόγο που λέει Πως υπάρχει ζωή στο φεγγάρι Ορχήστρες που παίζουν για 'μας Τα κωλόπαιδα της γειτονιάς Αναπαύσου εν ειρήνη, Paddy Whatever it takes for us Είμαι εγώ κι άλλοι δύο εαυτοί μου Στο κεφάλι μου μέσα με κρίνουνε Σαν να βγήκα απ' τον πόλεμο Σαν να μην ξέρω τι θα απογίνουμε Λες να μπω στον χορό τους; Μα τους βλέπω, τους ξέρω, υποκρίνονται Είναι πίσω στο τέλος κι αμύνονται Κι όπου φυσάει άνεμος υποκλίνονται Έχω έμπνευση σήμερα Βγαίνω μια βόλτα κι αφήνω πίσω τις ανέσεις Έτσι απλά για να γράψω δυο λέξεις Στο στενό που κοιμήθηκε ο Αλέξης Θέλω δύναμη, όχι ελπίδα Και τη γνώση μου να 'χω γι' ασπίδα Όταν θα 'ρθει η πτώση θ' αντέξεις; Όταν θα 'ρθουμε θα το προβλέψεις; Κίνημα, κάποτε λέγαμε πως είναι κίνημα Τώρα μόνο ηλίθια αντικείμενα Ούτε καν που κρατάν τα προσχήματα Κι εγώ θέλω να γράψω για ιδέες Για kalashnikov και για ορχιδέες Για τον έρωτα και για τον θάνατο Κι ίσως, Τέχνη, με κάνεις αθάνατο Έλα εδώ να σου μάθω το label Ο Σεραφίμ δίπλα μου είναι αδερφός Έχω δύο γραφίστες και δύο κλιπάδες Μαζί μας ο Melow κι ο Rows Έχω τρία τσακάλια που ράβουνε ρούχα Για να 'χουνε οι δρόμοι prestige Oldschoolάδες που γίναν γονείς Και αναθρέφουν μωρά που θα γίνουνε MC's Έχω ρίμες που καίνε Αθώους που ξέρω ότι φταίνε Κανάλια που ψάχνουν να βρούνε στοιχεία Ενάντια στους στίχους που λέμε Μια πρωτεύουσα πτώμα Κάτι σημάδια στο σώμα Πουλημένοι που μπήκαν στο σώμα Σημαίνει ότι υπάρχουν ρουφιάνοι ακόμα Μια τρελή που τζογάρει Πιστεύει πως θα τους τα πάρει Έναν φίλο συνωμοσιολόγο που λέει Πως υπάρχει ζωή στο φεγγάρι Ορχήστρες που παίζουν για 'μας Τα κωλόπαιδα της γειτονιάς Αναπαύσου εν ειρήνη, Paddy Whatever it takes for us Arte Povera Η τέχνη των φτωχών, 2022
Άλλο ένα από τα πολλά αγαπημένα tracks του δίσκου, με μπάρες φωτιά, όλο νόημα! Λαϊκή απαίτηση ο συνδυασμός Εθισμός & Beats Pliz πρέπει σίγουρα να μας δώσει και άλλα tracks στο μέλλον. 💪😎🤘🔥🔥🔥
"Από το άγνωστο στη φοβία κι απ τη γεύση της πίκρας στο μένος" Αναφορά σε Αγνωστοφοβία και Γεύση του Μένους, δύο κλασικούς δίσκους της ελληνικής χιπ-χοπ, από ένα δίσκο που θα γίνει εξίσου κλασικός. Εθισμέ όντως ήρθες διαβασμένος
έτσι απλά σε ένα στούντιο χωρίς πολλά-πολλά μόνο με τη μουσική και μετά flows του εθισμού μας δείχνει τι σημαίνει μουσική και όχι αυτό το τραπ μαπ πώς λέγεται που είναι όλα ένα δήθεν