Dank je wel voor het interview, Patrick! Ik vond het enorm leuk om te doen. Ik hoop dat het interessant en waardevol is voor jouw volgers en andere kijkers.
52:55 t/m 53:00 0.5x speed. Eerlijk gezegd vond ik het wel een vrij open gesprek. (Goede comeback trouwens (Interviewer) :) ) Persoonlijk heb ik het beleid om te trachten geen antwoord te geven op vragen waarop ik geen antwoord wil geven. De conclusie die de persoon daaruit wil trekken is aan hem/haar.
Ik vind iemand die bewust mijn lichaamstaal leest of zelfs maar aan het analiseren is bij defenitie vreselijk onrespectvol en gaat altijd mijn grenzen over. Aangeven van te voren veranderd dit niet maar kun je keuzes maken en je uitspreken.
Fantastisch interview!! De interviewer was voortdurend verbaal aan het flirten, zij streelde met regelmaat haar tong over de tanden en lippen om vervolgens deze op elkaar te persen........ Ik werd zo nu en dan ook afgeleid van de inhoud!:-)
Haha, wat grappig dat je dat zegt. Je doet vrij stellig aannames vanuit jouw eigen referentiekader. Ik denk dat het een menselijke valkuil is om te snel te concluderen en vervolgens onze gedachten als waarheid te zien en benoemen. Ik streel zelden met mijn tong over mijn tanden in deze video, wel over mijn lippen inderdaad. Het met de tong over de lippen wrijven heeft vooral te maken met het feit dat ik niet lang zonder Labello kan, haha! Dan worden mijn lippen droog. Als je lichaamstaal op een valide manier gaat interpreteren zal je ontdekken dat het op elkaar persen van de lippen een stukje van mijn baseline is. Dit doe ik vrijwel altijd als ik veel praat. En los van mijn baseline, is het op elkaar persen van de lippen absoluut geen signaal dat wordt gebruikt bij flirten. We zien het bijvoorbeeld wel wanneer iemand boos of verdrietig is of zijn/haar 'gedachten inhoudt'. Oftewel niet meteen alles wat er in gedachten zit, hardop zegt. Als je meer wilt leren over lichaamstaal, ben je van harte welkom in onze trainingen.
@@BodylanguageacademyNl uit dit verhaal maak ik wel op dat interpretatie een dooddoener is voor wat betreft het correct encoderen van lichaamstaal. Met andere woorden, in hoeverre is het dan betrouwbaar en objectief tijdens een sollicitatiegesprek?
@@ehpjhelmond8877, dank je wel voor je reactie. Ik wil je vraag graag goed beantwoorden, maar je vraagstelling is me niet helemaal duidelijk. Als ik je goed begrijp is je eerste vraag, of interpretatie (=subjectieve beoordeling) een dooddoener is voor het correct omzetten van gedachten/gevoelens in lichaamstaal door de zender/spreker (=encoderen)? Nee, deze twee staan los van elkaar. Interpreteren wordt gedaan door de ontvanger/luisteraar. Je tweede vraag is in hoeverre is 'het' (bedoel je de interpretatie van lichaamstaal?) betrouwbaar en objectief tijdens een sollicitatiegesprek. Corrigeer me vooral even als ik je niet goed begrijp. Ik zal het in een wat algemenere vorm toelichten, waarmee ik hoop dat ik je vraag goed beantwoord. Zo niet, dan hoor ik het graag van je. Een valkuil is dat we vaak te snel in onze subjectieve interpretatie schieten. Bijv. we zien een signaal in de lichaamstaal en trekken hier een conclusie uit over de gevoelens, gedachten of persoonlijkheid van de ander. Wat overigens voor onze hersenen als overlevingstactiek wel bruikbaar is; zo kunnen we sneller situaties inschatten en reageren. Maar onze inschatting is niet altijd juist, inderdaad. Zeker wanneer we (objectief) observeren en (subjectief) interpreteren niet goed kunnen onderscheiden. En dat is, naar onze visie, de eerste stap naar het op een valide manier 'lezen' van lichaamstaal. Ik zet lezen tussen haakjes, omdat ik daarmee bedoel: zo objectief en correct mogelijk. Maar het is net als met het lezen van gewone taal zo dat er vaste betekenissen zijn voor elk woord (of signaal) en dat ene woord in combinatie met andere woorden een zin wordt, met een hele betekenis. De andere woorden in de zin beïnvloeden dat ene woord, net als bij lichaamstaal. En daarnaast heb je nog de interpretatie, net als bij taal, kan het zijn dat ondanks de vastgestelde betekenis, twee personen dat ene woord (of signaal) net een andere betekenis toekennen. Toevallig gebeurde dit laatst in een training, waarin iemand vroeg aan een medecursist "Heb je last van je knie?". Waarop de andere cursist reageerde met, "Nee, het doet alleen een beetje pijn". Zij hadden beide een andere invulling bij het woord 'last'.
Non verbaal wil zeggen niet spreken. Hoe kan je dan met twee aan een bureau zitten voor een vergadering?? Grote fabeltjes?? Of is het één of andere test uit een psychologische test?? U zit meer dan 56 minuten in gesprek, waar is uw non verbale communicatie?
Ik begrijp niet zo goed wat je bedoelt, Dominique? Ik zal mijn best doen te reageren op wat ik uit je vragen begrijp. Non-verbaal wil niet zeggen, 'niet spreken'. Non-verbaal wil zeggen, 'zonder woorden'. Oftewel, non-verbale communicatie is lichaamstaal, gezichtsuitdrukkingen, stemgebruik en nog veel meer. Wanneer je samen aan een bureau zit tijdens een vergadering ben je constant non-verbaal aan het communiceren en daarnaast natuurlijk ook verbaal. Je communiceert eigenlijk altijd non-verbaal, zelfs als je alleen bent. Mijn (Denise) non-verbale communicatie is dus ook de gehele 56 minuten aanwezig. In het geval van Patrick, de interviewer, is een groot deel van zijn non-verbale communicatie niet zichtbaar. Je ziet niet zijn lichaamstaal en gezichtsuitdrukkingen bijvoorbeeld. Maar je hoort wel hoe hij zijn stem gebruikt. Wat ook non-verbaal is.
@@dominiquevandenbroucke3199 , als we dan heel letterlijk en feitelijk gaan kijken is 'niet spreken' wel degelijk iets anders dan 'zonder woorden'. Spreken kan zonder woorden, bijv. met gebarentaal. Maar los van of het hetzelfde is of niet, is dat het een beredenatie fout, een drogredenatie. Een hond is wel een dier, maar niet alle dieren zijn honden. Begrijp je wat ik bedoel? Ik het wel met je eens dat je, of wél met woorden kan spreken tegen iemand of níét met woorden kan spreken tegen iemand. En als je dit laatste omschrijft als 'zwijgen', dus zwijgen houdt in alleen de woordelijke inhoud van spreken, dan ben ik het met je eens dat je spreekt of zwijgt. Maar zodra we onze woorden weglaten terwijl we in gezelschap zijn, 'spreken' we alsnog (non-verbaal). Denk maar eens aan paralinguistische geluiden. Daarmee kan je duidelijk je mening geven, zonder woorden te gebruiken. Aangezien je aangeeft dat je autisme hebt, begrijp ik je reactie heel goed. Het begrijpen van non-verbale communicatie, waaronder lichaamstaal, en het aanvoelen van gevoelens is een bekend fenomeen van ASS. Ik begrijp daarom ook dat je niet aanneemt wat ik zeg. Dat hoeft ook niet. Het is niet mijn doel je te overtuigen dat wat ik zeg (wat overigens niet mijn mening is) klopt. Het is mijn missie om mensen in staat te stellen een betere verbinding met elkaar te creëren en lichaamstaal is het middel dat ik gebruik. Ik begrijp heel goed dat dit voor jou anders ligt. Aan het einde van je bericht staat foutieve informatie en weer een drogredenatie. Respectievelijk, er zijn zonder meer, en al jarenlang, wetenschappelijke vaststellingen op het gebied van non-verbale communicatie. Welke ook internationaal erkend zijn en alom door bekende overheidsinstanties en veiligheidsdiensten gebruikt worden. Het kan onze individuele mening zijn dat we iets niet geloven, maar wat vastgesteld is, is vastgesteld. En het tweede punt: de drogredenatie: "als er morgen in Amerika een andere geleerde wat anders uitvind, wordt het vorige afgevoerd". Ondanks dat ik het met de inhoud niet helemaal eens ben, laten we het voor dit punt van discussie even aannemen. Als dit zou kloppen, geldt dat voor alles. Bijvoorbeeld ook voor het feit of jij autisme hebt. Een groep mensen heeft de DSM bedacht en daar criteria ingezet. Jij voldoet daaraan, zoals je aangeeft. Maar als morgen die groep mensen anders besluit en de criteria wijzigt, kan het zijn dat je het opeens niet meer 'hebt'. Als morgen bewezen wordt dat de aarde niet rond is, maar een hexagon, is dat de nieuwe waarheid. Maar toch leven we nu volledig in de veronderstelling, en is het onze werkelijkheid, dat de aarde rond is. Dus als jou bewering juist is, zouden we alles constant in twijfel kunnen trekken. Of - zoals jij doet - verwerpen. Niets is waar, want "als er morgen in Amerika een andere geleerde wat anders uitvind, wordt het vorige afgevoerd". Ik denk dat er de komende jaren nog heel veel ontdekt en herontdekt gaat worden en het goed is dat we kritisch zijn en niet zomaar alles voor waar aannemen. Maar als veelvuldig wetenschappelijk onderzoek iets aantoont, ben ik geneigd dit voor nu te toetsen aan de praktijk en ten optimale te benutten. Wat mij betreft staat iedereen vrij om anders te besluiten en doen. Dus ook als jij zegt, ik geloof er niks van, is dat wat mij betreft prima. Als je vragen hebt, waarmee ik je kan helpen, beantwoord ik ze graag. Maar de discussie over 'waarheid of niet' is wat mij betreft zinloos en ik hoop deze hiermee respectvol te hebben afgesloten.