وقتی از ایران مهاجرت کردم این آهنگ برام معنای همه چیزهایی رو داد که توی ایران داشتمشون و دیگه نداشتم ... ای کاش ایران جایی برای موندن همه ما بود ... من بالاخره یه روزی برمی گردم ... اون روزی که میتونم برای ایران کار مهمی کنم
من نوجوان بودم که فیلم بوی گندم را دیدم، وقتی دو ترانه، خالی و پیچک در میان فیلم پخش شد، تا آخر فیلم گریه کردم، این أهنگ هنوز بعد از ۴۶ سال قلبم را میفشارد.
حالا دیگه تو رو داشتن خیاله دل اسیر آرزوهای محاله غبار پشت شیشه میگه رفتی ولی هنوز دلم باور نداره حالا راه تو دوره دل من چه صبوره کاشکی بودی و می دیدی زندگیم چه سوت و کوره حالا راه تو دوره دل من چه صبوره کاشکی بودی و می دیدی زندگیم چه سوت و کوره آسمون از غم دوریت حالا روز و شب می باره دیگه تو ذهن خیا بون منو تنها جا می ذاره خاطره مثل یه پیچک می پیچه رو تن خستم دیگه حرفی که ندارم دل به خلوت تو بستم دل به خلوت تو بستم حالا دیگه تو رو داشتن خیاله دل اسیر آرزوهای محاله غبار پشت شیشه میگه رفتی ولی هنوز دلم باور نداره حالا راه تو دوره دل من چه صبوره کاشکی بودی و می دیدی زندگیم چه سوت و کوره حالا راه تو دوره دل من چه صبوره کاشکی بودی و می دیدی زندگیم چه سوت و کوره آسمون از غم دوریت حالا روز و شب می باره دیگه تو ذهن خیا بون منو تنها جا می ذاره خاطره مثل یه پیچک می پیچه رو تن خستم دیگه حرفی که ندارم دل به خلوت تو بستم دل به خلوت تو بستم دل به خلوت تو بستم دل به خلوت تو بستم.
کاشکی ما یاد میگرفتیم که از ترانه سرا و آهنگساز ترانه یادی میکردیم و اسمش را بیاد نگاه میداشتیم، شعر پیچک از شروین شجره، و آهنگساز استاد سیاوش قمیشی با تنظیمی از شادروان اریک آرکانت فرانسوی است.