6.5.22 kendime doğum günü hediyesi olarak ithaf ettim. anı kalsın. _ölmedim genç olarak_ _ölmedim beni leylak büklümlerinin içten ve dışardan sarmaladığı günlerde_ _demedim dilimin ucuna gelen her ne ise_ _vay ki gençtim_ _ölümle paslanmış buldum sesimi._
bekleme dedin; evet dedim, tamam dedim. beklemiyordum, beklemedim, beklemeyecektim. herkesten, her şeyden, senden önce kendime söz vermiştim, bir daha böyle bir kötülük yapmayacağım kendime diye. idam edilecek hükümlüye bile son isteği sorulur, ben ruhum ölmeden önce senden son bir şey istedim, delirmemek için.. sen derda oldun beni susturdun ben isa oldum sustum ama benim konuşacak mermerim yok. hiç kimsem hiçbir şeyim yok. ben yine de sana minnettarım, insan olduğunu kanıtladığın için, açtırıp soldurduğun çiçekler için, tanıştırdıkların için.. vazgeçmeyeceğim ama, ümidime de karışamazsın ya..