26 yaşında iş tecrübesi olmayan, 16 sene okuyup 4 sene de kpss ile geçiren bir gencim. Gelecek hakkında hiçbir fikrim yok. Ama karamsarlığa kapılmadan araştıracağım. Gerekirse tesisatçıya, elektrikçiye, kaynakçıya vs meslek erbablarına teker teker soracağım, ben bu işi yapabilir miyim, nereden öğrenebilirim diye. Hatta Mesleki Eğitim Merkezinde üniversite mezunları 8 ayda ustalık belgesi alıp işe başlıyormuş. Koşullar ve maaş iyi değil ama en azından elimde bir meslek olur. Bütün tuşlara basacağım inşallah. Bunca yıl karamsardım, umutsuzdum. Bu durum bende büyük stres oluşturuyordu. Stresi de bilgisayar oyunları ve aburcubur ile bastırdığım için obez ve oyunkolik oldum. Yine de şükür ki nefes alıyorum hala. Büyük bir beklentim yok. Hatta beklentimi sıfırladım.
23 yaşındayım işsizim, aç kalmama karşılığında bir yerde çalışmaktansa hiçbir yerde çalışmama taraftarıyım. Çünkü bunu ben seçmedim, zorla seçtiriyorlar
Beş aydır işsizim askerliğimi yapmama rağmen... en son iş yerinden çıkma sebebim pazar mesaisine gitmediğim için benim bölümümün değiştirilmesine tahammül edemeyip işten çıkmam oldu. 22 yaşıma gireceğim yakında hayattan umudumu kestim anne baba anlamıyor halden ileride tek yaşamayı düşünüyorum baskı altında yaşamak beni boğuyor
Aynısını bende yaşadım resmen düşüncelerimi okudun Orhan abi . Benim babam beni zorla inşaatta çalıştırdı ve hala bununla korkutuyorlar beni korkuyla büyüttüler zaten beni hep
Izlerken gözlerim doldu yüreğinize sağlık 40 yaşındayım bekarım allahin hergunu diyorum benim burda ne isim var diye bazen düşünürken midem ağrıyor stresten bu anlatiklarinizi o kadar iyi anlıyorum ki hersey para degil lakin bu laf bu ulkede malesef gecerli degil umarim herkes gonlunce sevdiği isi yapar eve mutlu yaşar
Çok büyük bir çelişkidir ki iş güvencesi, iş rahatlığı, düzgün maaş ve statü sebebiyle kamuda işe atanmak için insanların geneli “binbir türlü taklalar” atıyorlar ama işe atandıktan sonra da kamudaki işi küçümseyip, kötüleyip işi sevmiyorlar… Özel sektörde çalışma koşulları ise hiç insani değil.
Sevilen iş de olsa bir ömür zamanını bir yere hibe etmek bana çok gaddarca geliyor. Sadece 2-3 sene sürecek herhangi bir maddi, sınav gibi yarını düşündürecek kaygılar içermeyen bir zaman dilimini şuan yaşamakta olduğumuz 60-65 senelik ömürlere tercih ederdim. İnsan sevmeyen, kendi başına geçirdiği zamanı her şeyin üstüne koyan biri olarak öyle ya da böyle başka bir kişiyle paylaştığım zamanın her saniyesini yaşanmamış gibi görüyorum. Toplumun bu köle düzeninden de öte sosyelleşme, aşık olma, dostluklara değer verme gibi kavramlardan isteyerek kopuk bir karakterde olma, bu şekilde mutluluk ve huzur bulma hali, iş ve okul gibi saçmalıkları daha da çekilmez hale getiriyor. Günün sonunda insanlar kendilerine bu kavramları dayanak tutarak yola devam ediyorlar.
Selam Orhan kanalini daha yeni yeni izlemeye başladim ama bu videoda kendimi buldum daha 16 yaşindayim ama gerçekten türkiye'de yaşayan insansi yaratiklar yüzünden akil sağlimi kaybedeceğimi düşünüyorum hiçbiryere uyum sağlayamiyorum cidden karşimdaki insanlar senin dedigin gibi neandartel gibi geliyorlar, biryerde patlayip deliricem gibi geliyor en sonunda😀, kanalin çok faydali bu arada umarim genis takipci kitlelerine ulaşirsin❤
Dostlarım şunu asla asla unutmayin hic bir insan size hic bires vermeyecek ve ne siyasetçilerin nede zenginlerin gram umrunda degilsiniz bu haytatta herkes yanlız ailene bile güvenme
Ailemin durumu iyi olmasına rağmen kendi paramı kendim kazanmak ve kimseye muhtaç olmamak için 3 yıl sanayide çalıştım bana hiçbir katkısı olmadı para bile biriktiremedim sadece iphone almıştım cidden çalışmak gereksiz birşey maaş hesaba yatar yatmaz bitiyordu Allahtan ailemin durumu iyiydide ölene kadar boktan bir işte çalışmak zorunda değilidim. bu yüzden işi bırakıp özel üniversitede bir sağlık bölümü okumaya başladım, ve mezun olunca en kötü ihtimalle özel bir hastanede bile çalışsam sanayide kirin bokun içinde çalışmaktan bin kat daha iyidir..
Abi ailemizin maddi durumu iyi sayılırdı evimiz vardı en azından.Ama yarım gün işe gidip yarım gün okula giderdim 4.sınıftan beri.Tekstil sektörü psikolojimi bozdu ve oradaki insanlar şu an iyi durumda sayılırım ama psikolojik olarak aynı yerdeyim
Bende memurum başka şehirde çalışıyorum. İstifa etmek aklımdan geçiyor ama bir yandan da memlekete gidince aileyle tekrar bir arada yaşamak düşündürüyor. Ayırca eğer ilaç kullanıyorsanız Psikolog İzzet Güllüyü izlemeni tavsiye ederim çok faydasını göreceksin.
Abi allahını seviyosan diger iç dökme videolarınıda geri yükle cok ihtiyacım var izlemeye elimden birsey gelmiyor anca o videoları izleyerek rahatlıyorum
Abi videoların çok güzel senin sayende bende sanki beni anlayan birini dinlermiş gibi dinliyorum youtube da umarım daha başarılı olursun youtube şuanda video ve shorts birlikte paylaşan kanalları daha fazla öne çıkarıyor shortsda atmayı dene bence iyi günler dilerim
bende aynı süreçten geçtim, intiharla iş arasında seçim yapmak zorundaydım ama yine o isyan ettiğim hayatı seçtim şaka gibi.. ölüm korkusu her şey yaptırır
Özel bi kargo firamasinda calisiyorum isimin daha 4-5 gunundeyim ve nefret ettim isi anlatmam gerekirse buyuk bi depoda tir kamyonete yukleme yapiyoruz bi nevi hammalık yapiyorum saat 14.00 ise gidiyorum is ne zaman biterse eve donuyorum o da takriben gece 10.30-11 gibi bazi gunler saat 1 kadar calistiklari oluyormuş çalışmadığım zaman devlet gss diye sacma sapan bi sistemle beni her ay 600 tl borclandiriyor sosyal hayatim kalmadi bel sırt ve baldır ağrısından ölüyorum bi tek pazar tatilim var ondada ağrıdan yataktan kalkamıyorum
Kardeşim durumunu bilmiyorum ama inan herşey para değil fıtık olursun bende sırt ve bel ağrım hiç bitmez fitiga doğru gidersin inan sağlık gidince hayattaki hiç bir şey keyifli zevkli değil ben bir kere hasta oldum hastane doktor geziyorum daha bırak tedaviyi hastalığımı teşhis edemiyorlar
İlk kez denk geldim.Kanala elimden gelen desteği istemesem de vereceğim,yani RU-vid kanalının büyüyeceğinden eminim.(Ekleme potansiyel bir katıl üyesiyim.)