Niezmiennie wzrusza mnie Pan Tadeusz Konwicki.. "Lawa", Dolina Issy" to dla mnie czysta poezja. Powieścią , niewielką w formie, pt. "Bohiń" od trzydziestu siedmiu lat, kiedy tak jak jej bohaterka miałam lat trzydzieści, rokrocznie rozpoczynam kolejną wiosnę. Znam ją prawie na pamięć, więc tylko fragmenty... Niech dobry Bóg ma w opiece Pana Tadeusza.