#malayalamkavitha #indulekhawarrier #vishu
കവിത : വിഷുക്കണി
രചന : വൈലോപ്പിള്ളി ശ്രീധര മേനോൻ
ആലാപനം : ഇന്ദുലേഖ
നീളമേറുന്നു ചൂടും നിതരാം ദിനങ്ങള്ക്ക്
ചൂളയില് നിന്നെന്നപോലടിക്കും പൊടിക്കാറ്റില്
നീറി വേര്ത്തിമതാണു കാണുകയാവാം ഭദ്രേ
നീ പകല്ക്കിനാവ് ,പൂഞ്ചോലകള് , വനങ്ങളും.
അതു നല്ലത് പക്ഷെ വിഹരിപ്പിതീ വെയിലില്
പുതു വേട്ടാളന് കുഞ്ഞുപോലെയെന് കുട്ടിക്കാലം
വാടാതെയുണ്ടെന്നുള്ളിൽ പണ്ടുകാലത്തിന് നീണ്ട
ചൂടാണ്ട മാസങ്ങളില് പൂവിട്ടൊരുല്ലാസങ്ങള്!
കൂട്ടുകാരോടും കൂടിപ്പാഞ്ഞെത്തിപ്പെറുക്കുന്ന
നാട്ടുമാമ്പഴങ്ങള്തന് ഭിന്നഭിന്നമാം സ്വാദും
വയലിന് കച്ചിപ്പുകമണവും സ്വര്ഗ്ഗത്തിലേക്കുയരും
വെണ്മുത്തപ്പത്താടിതന് ചാഞ്ചാട്ടവും
കശുവണ്ടിതന് കൊച്ചുകൊമാളിച്ചിരിയും
കണ്മഷി ചിന്നിയ കുന്നിമണിതന് മന്ദാക്ഷവും
കടലിന് മാറത്തു നിന്നുയരും കാറ്റില്
തെങ്ങിന്മടലില് പച്ചോലകള് കല്ലോലമിളക്കുമ്പോള്
വെട്ടിയ കുളങ്ങള്തന് പഞ്ചാരമണല്ത്തിട്ടില്
വെട്ടവും നിഴലും ചേര്ന്നിയലും നൃത്തങ്ങളും
ഞാനനുഭവിക്കയാണോർമ്മയിൽ ചുടുവെയിലില്
സാനന്ദം കളിച്ചാർക്കും തോഴർ തൻ ഘോഷങ്ങളും
തേക്കുകാരുടെ പാട്ടും അമ്മമാരുടെ നേരംപോക്കും
ആ നാടൻ ചക്കിന് സ്നിഗ്ദ്ധമാം ഞരക്കവും!
പിന്നെയുമൊന്നുണ്ടു.
പണ്ടൊരു വേനലിലച്ഛൻ കണ്ണടച്ചെന്വീടെല്ലാം
പകലുമിരുണ്ടപ്പോള്
വന്നു ഞാന് ഭദ്രേ
കണികാണാത്ത കൌമാരത്തിന്
ഖിന്നതയോടെ വിഷുനാളില് നിന്തറവാട്ടില്.
അപ്പുറത്തുത്സാഹത്തിലാണുനിന്നേട്ടന് ഞാനോ
നിഷ്ഫലമെന്തോ വായിച്ചുമ്മറത്തിരിക്കവേ
മിണ്ടാതെയാരോ വന്നെന് കണ്മിഴിപ്പൊത്തിക്കണി
കണ്ടാലുമെന്നോതി,
ഞാന് പകച്ചു നോക്കുന്നേരം,
എന്തൊരത്ഭുതം കൊന്നപ്പൂങ്കുല വാരിച്ചാര്ത്തി
സുന്ദരസ്മിതം തൂകി നില്ക്കുന്നു നീയെന് മുന്നില്.
ലോലമായ് വിളർത്ത് ഒന്നുമറിയാത്തൊരു
കുരുത്തോല പോലെഴും പെണ്ണിന്നിത്ത്രമേല്
കുറുമ്പെന്നോ
''പരിഹാസമോ കൊള്ളാം''
എന്ന് ഞാന് ചോദിക്കെ അപ്പരിതാപത്തിന്നാഴം
പെട്ടന്നു മനസ്സിലായ്.
ബാഷ്പ്പസങ്കുലമായ കണ്കളോട് ''അയ്യോ മാപ്പെ''
ന്നാപരിമൃദുപാണി നീയെന്റെ കൈയില് ചെര്ക്കെ
ആ വിഷുക്കണി കണ്ടും
കൈനീട്ടം മേടിച്ചുമെന് ജീവിതം
മുന്കാണാത്ത ഭാഗ്യത്തെയല്ലോ നേടി !
തേനാളും കനിയൊന്നും തിരിഞ്ഞു നോക്കിടാതെ
ഞാനാകും പുളിങ്ങയെയെങ്ങനെ കാമിച്ചു നീ ?
പിന്നീടു ദുഖത്തിന്റെ വരിഷങ്ങളും മൗഡ്യം ചിന്നീടും
പല മഞ്ഞുകാലവും കടന്നു നാം
പിരിയാതെന്നേക്കുമായ് കൈ പിടിക്കവേ
നിന്റെ ചിരിയാല് വിഷുക്കണിയായിതെന്നുമെന് വീട്ടില്.
ഇങ്ങകായിലും
കായിട്ടുല്ലസിക്കുമീത്തൊടിയിങ്കലും
തൊഴുത്തിലും തുളസിത്തറയിലും
പതിവായ് തവ നാളം ദ്യോതിക്കേ
മമയത്നം പതിരായ്ത്തീരാറില്ലീപ്പുഞ്ചനെല് പാടത്തിലും
ഒന്നുതാനിനി മോഹം കണിവെള്ളരിക്കപോല്
നിന്നുടെ മടിത്തട്ടില് തങ്ങുമീ മണിക്കുട്ടന്
ഏതു ധൂസര സങ്കല്പ്പങ്ങളില് വളര്ന്നാലും
ഏതു യന്ത്രവല്ക്കൃതലോകത്തില് പുലര്ന്നാലും
മനസ്സിലുണ്ടാവട്ടെ ഗ്രാമത്തിന് വെളിച്ചവും
മണവും മമതയും ഇത്തിരി കൊന്നപ്പൂവും
മനസ്സിലുണ്ടാവട്ടെ ഗ്രാമത്തിന് വെളിച്ചവും
മണവും മമതയും ഇത്തിരി കൊന്നപ്പൂവും
24 авг 2024