To niewiarygodne,
aby wiara mogła dzielić.
To niewiarygodne,
aby rozkosz mogła spalić.
I niewiarygodne,
aby słowa mogły ranić.
I niewiarygodne,
aby miłość mogła zabić.
A jednak są łzy szczęścia,
które spływają z oczu mych.
I gładzą cicho moją twarz,
kiedy w ramionach jestem Twych.
To jest niemożliwe,
aby dusza mogła krwawić.
To jest niemożliwe,
by nadzieja mogła zgubić.
I jest niemożliwe,
aby oczy mogły kłamać.
I jest niemożliwe,
aby gwiazdy mogły spadać.
A jednak są łzy szczęścia,
które spływają z oczu mych,
I gładzą cicho moją twarz,
kiedy w ramionach jestem Twych.
13 ноя 2009