ΤΑ ΠΑΝΤΕΛΟΝΙΑ...ΓΙΑΝΝΗΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ-ΒΑΣΙΛΗΣ ΚΟΡΑΚΑΚΗΣ-ΑΥΓΕΡΙΝΗ ΓΑΤΣΗ-ΑΓΗΣ ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ-ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ, ΚΛΑΣΣΙΚΑ ΛΑΙΚΑ ΣΤΟ GALATA GAZI, Η ΕΚΠΟΜΠΗ ΣΕ HD.-
Ο Γιάννης Διονυσίου είναι ένας υπέροχος τραγουδιστής και ένας ολοκληρωμένος καλλιτέχνης. Yannis, toujours en tête. Un timbre de voix unique, une interprétation incisive, des qualités organisationnelles hors du commun, une modestie épatante de nos jours, bref ... Bravo à tout le groupe. Χαιρετισμόuς στην Αυγερινή που είδα εδώ στη Λυών. Πότε θα έρθετε όλοι στη Λυών; 😍
κυριε ΠΑΡΗ συγχαρητηρια για το δυσκολο εργο σας ,και για τις γνωσεις σας στο Ελληνικο τραγουδι. για οτιδηποτε μουσικη πληροφορια, και για τους μουσικους μας ανατρεχουμε στις εκπομπεςσας......επισης μου αρεσει που εμβαθυνετε προς καθε κατευθυνση της μουσικης και των μουσικων...χωριε να μενετε στα τετριμενα
Τα "Παντελόνια" έχουν προσφέρει πολύτιμες υπηρεσίες στη διάδοση του ελληνικού λαϊκού τραγουδιού και τους σύγχρονους καλλιτέχνες που το διατηρούν ζωντανό, αλλά οφείλω να κάνω μια καλοπροαίρετη παρατήρηση. Οι ερωτήσεις του Πάρη όλο και περισσότερο επαναλαμβάνονται, μετατρέποντας τις συνεντεύξεις σε μια άβολη προσπάθεια να εκβιαστεί η συμφωνία των μουσικών με τις αντιλήψεις του δημοσιογράφου, όπως φαίνεται έντονα στο σημείο που ο Πάρης παρατηρεί ότι ο Γιάννης "συμφωνεί μαζί του". Αντιλήψεις όπως ότι "το λαϊκό τραγούδι είναι θαμμένο στα αζήτητα", "οι σύγχρονοι ακροατές και θαμώνες των λαϊκών στεκιών είναι αδαείς φωνακλάδες", "δεν φτάνει να παίζουμε τα παλιά λαϊκά, πρέπει να συνθέσουμε καινούρια λαϊκά", και ακόμα χειρότερα όπως εκφράστηκε σε αυτή τη συνέντευξη "τα λαϊκά συγκροτήματα είναι τα μόνα συγκροτήματα που μας ενδιαφέρουν". Ακόμα κι αν συμφωνώ με πτυχές των αντιλήψεων του Πάρη, που φτάνουν βέβαια ορισμένες φορές σε σημείο αφορισμού της παγκόσμιας μουσικής κληρονομιάς και του σύγχρονου ελληνικού τραγουδιού, θεωρώ πως η εμμονή σε αυτή τη θεματολογία στερεί από τη συζήτηση τις πολύτιμες εμπειρίες και απόψεις των νέων μουσικών, αυτών δηλαδή που δεν φυλάνε το λαϊκό τραγούδι σαν κάποιου είδους δισκοπότηρο, που επηρεάζονται και από άλλα είδη μουσικής, από άλλες χώρες και κουλτούρες, αλλά μπάζουν το ελληνικό λαϊκό τραγούδι με το καθημερινό έργο τους στη σύγχρονη κοινωνία. Η φιλική μου παραίνεση θα ήταν να αφεθεί χώρος για να μιλάνε περισσότερο οι μουσικοί, και να μιλάνε περισσότερο για αυτά που απασχολούν τους ίδιους.
Δεν υπήρχε αστικό λαικό τραγούδι στην Κύπρο αυτές τις δεκαετίες διότι δεν υπήρχαν τα μεγάλα αστικά κέντρα για να το υποστηρίξουν όπως και σχεδόν σε ολόκληρη την Ελλάδα πλην των μεγάλων πόλεων-λιμανιών. Στην υπόλοιπη Ελλάδα επικρατεί το τραγούδι της υπαίθρου,
Ολα τα παιδια ειναι υπεροχα ( και ευχομαι,ελπιδοφορα ) αλλα την παρασταση την "κλεβει" η Αυγερινη. Εαν δεν την καταβροχθισει το συστημα,μπορει να γραψει ιστορια.
Ο "λαϊκός" καλλιτέχνης, σίγουρα απευθύνεται στον πολύ λαό, που δεν μπορεί να δώσει πολλά λεφτά για να διασκεδάσει... Όταν ο "λαϊκός" τραγουδιστής πετυχαίνει και γίνεται "star", μόνο η "elit", μπορεί να πληρώσει για να τον ακούσει...