Нічога з таго часу не палепшыла: смі і "апазыцыя" сталі толькі шчэ далей ад інтарэсаў народу, рэжым шчэ болей ашчэрыўся, мацква шчэ скараціла павадок сатрапу, а людзі шчэ болей пасунуліся мэнтальна да культурніцкай прасторы ворага. Народ усё мог зьмяніць да лепшага ў 94 і для сабе і для сваех дзяцей-унукаў, але абралі рабства, абралі генацыд, абралі забыцьцё. І нават праз 27 год анітрохі не паразумнелі, а свае мазгі іншым да галавы не запхнеш пры ўсім жаданьні.