Mam wrażenie że oszalałam. Jak tego słucham, to wydaje mi się, że wpasowuję się w prawie wszystkie punkty. Mam umysł ścisły, duszę artystyczną, kocham muzykę i taniec, ponad wszystko jednak kocham przyrodę i zwierzęta. Jestem człowiekiem bardzo (nawet za bardzo) wrażliwym i empatycznym. Stawiam dobro innych ponad swoje. Ciągle analizuję, dopatruję się najmniejszych szczegółów nawet w intonacji słów innych ludzi. Tak się nie da żyć, totalnie mnie to przerasta. Chodzę na terapię ale mam wrażenie, że mój mózg nie przyswaja tych informacji tak jak powinien. Mam swoją wizję świata i najbardziej boli mnie niesprawiedliwość i nierówne traktowanie ludzi. Nie potrafię żyć z ludźmi, mieszkam sama z moimi zwierzętami, które są dla mnie największym szczęściem na świecie. Nie jestem za bardzo towarzyska i rodzinna. Gdybym mogła, odcięłabym się od wszystkiego i wszystkich, zamieszkała gdzieś na wsi i miała mnóstwo zwierząt, a obok las. Mogłabym żyć ze sztuki ale w tych czasach to bardzo trudne. Czuję się cały czas nieszczęśliwa i niewystarczająca.
Hej mam do ciebie prośbę . Też jestem osobą wrażliwą do tego stopnia, że mam pod blokiem sklep w którym pracuje taka jedna dziewczyna, która też jest wrażliwa i jakoś tak się wyczuwamy. Doszło do tego, że często jest tak, że ja wiem kiedy ona jest w pracy. Mówię sobie , ze ona dzisiaj jest," czuje ją "idę i ona tam jest :D. Jest taki kanał na yt Twoja nowa śwaidomość i jest na nim film który sie nazywa "Osoby wysoko wrażliwe i ich niesamowita siła" . Bardzo Cie proszę obejrzyj go, bo napradę może ci pomóc zacząć postrzegać swoja wrazliwość jako taka bardziej supermoc niż klątwę. Wiesz ja nie lubię jak osoby wrażliwe sa smutne, bo ja wiem co się wtedy czuje i mi sie też smutno robi;(
Ja żadnych punktów sobie nie przyznałam, bo i po co? Wprawdzie jedne punkty mogłabym sobie przypisać ,inne nie bardzo pasują,ale czy to cokolwiek zmieni?Czuję się bardzo dobrze z samą sobą,lubię moje myśli i rozkminy ,czytam,stale uczę się czegoś nowego, chociaż mam już 60 lat ,a apetyt na wiedzę cały czas tak samo wielki,Nie muszę nikomu nic udowadniać i tak jest dobrze.
Kiedyś z kolegą zrobiliśmy sobie wycieczkę rowerową i zaczęło padać, to schowaliśmy się na przystanku autobusowym i oparliśmy rowery o ławeczkę. Po jakimś czasie zacząłem przekładać swój rower, a kolega pyta, dlaczego to robię. To mu mówię - widzisz tę dziewczynę sto metrów dalej? Robię miejsce dla niej, żeby mogła usiąść. Co chwilę ogląda się za siebie, bo widocznie ogląda się czy jedzie autobus. Jest mokro i będzie chciała wejść pod dach. Ciężko idzie, bo jest zmęczona i będzie chciała usiąść. Właśnie dlatego przekładam rower, żeby mogła usiąść. Dziewczyna doszła na przystanek i usiadła, a kiedy zaczęliśmy z nią rozmawiać, powiedziała, że zmęczona jest po WF-ie i za chwilę ma autobus. To się nazywa widzieć ciąg zdarzeń.
Dla mnie przerażające jest że ktoś może tego nie dostrzegać bo wtedy mam wrażenie że ktoś taki wychodzi na skrajnego egoistę. A on po prostu takie ma możliwości intelektualne 🤷🏼♀️ Z drugiej strony podejrzewam że statystycznie to żyje im się w mniejszym stresie.
co w tym niezwykłego ?Jedno wynika z drugiego, jak się ogląda z siebie idąc w stronę przystanku jasnym jest że kontroluje czy przypadkiem nie jedzie autobus, pada więc trudno żeby stała obok zadaszonego przystanku zamiast wejść pod niego etc etc.
Otóż to. Mam podobne postrzeganie. Kiedyś ostrzegłam znajoma przed skutkami jej decyzji na pół roku nim to co przewidywałam się wydarzyło. I nawet ona, po psychologii, a chodziło o pewne relacje, uważała długo, że przesadzam. Także bardzo wielu ludzi nie zauważa według mnie oczywistych powiązań.
Cóż mogę podpisać się pod 7 oznakami ukrytej inteligencji...to chyba nie źle...Myślałam że fakt iż jestem wrażliwa na przyrodę rośliny, zwierzęta, mam rozwiniętą pamięć słowną, oraz trafnie analizuję reakcję swoje i innych ludzi jest tylko częścią mojej osobowości. A tu proszę, okazuję się że to inteligencja właśnie 😊 Nie wypada dodać że pasuje też do mnie skromność, bo zabrzmi to nie skromnie...;) Raz jeszcze dziękuję za Pana interpretację zakamarków ludzkiej natury, bardzo rzeczowo i ciekawie Pan to wszystko tłumaczy. Pozdrawiam 😊
Trudno jest mi się zgodzić z myśleniem słowami. Nauczyłam się języka włoskiego na poziomie języka ojczystego, oprócz tego mam poziom C1 w języku angielskim i odkąd jestem dwujęzyczna przestałam w ogóle myśleć słowami, myślę koncepcjami które nie są w żadnym języku. Uważam że ta zmiana myślenia dała mi pewien przeskok w nauce języka, trochę tak jak uczą się dzieci i moja metoda była o wiele bardziej wydajna od myślenia słowami.
W tym temacie bardziej chodzi o prawdopodbieństwo, niż że jeśli tak się zachowujesz to tak jest. Osoba która "myśli słowami" może być zarówno inteligenta jak i nie-inteligenta
124,5 w wieku 13 lat. Myslenie przyczynowo-skutkowe, to najgorsza rzecz jaka moze sie w zyciu przytrafic... Wiesz co ludzie chca zrobic nim to zrobia albo co zrobili nie mowiac niczego. To dziala nawet kiedy nie znasz jezyka ludzi, z ktorymi masz kontakt. Niby ok, ale w zyciu prywatnym, to jest masakra. Jestem przy V i zgadzam sie ze wszystkim co mowisz. Jestem na koncu filmu i wszystko sie zgadza. Jestem kucharzem z wieloletnim doswoadczeniem, ksywa w pracy; Never Happy Guy. Zawsze mozesz zrobic, to co zrobiles lepiej... Klatwa.
Ilość punktów jest wyliczana również na podstawie wieków i są różne arkusze podawane osobie zdającej więc nie ma większego to znaczenia. Znaczy biorąc pod uwagę jak wygląda taki kabinet i osoba podająca takie testy to najprawdopodobniej tak jest. Po prostu głupio było by porównywać 7 latka z 25 latkiem np. po studiach. Po prostu różnicę wieku trzeba uwzględnić, aby wynik był miarodajny Wydaje mi się że tutaj powstaje paradoks w kontekście tego co napisałeś
Muszę przyznać że u mnie jeśli chodzi o naukę to zawsze byłem średni albo jednym z gorszych - od podstawówki do technikum - oceny z matematyki to często 2 w gimnazjum, w technikum między 2 a 3. Wiem że to miało skutek z moim wycofaniem, nieśmiałością oraz tym że na lekcjach nie umiałem się skupić. Rok przed maturą magicznie odnalazłem jakiś sens i cel życia i mogę się pochwalić że na studiach z matematyki, statystki czy z liczenia całek udawało mi się dostawać oceny między 4 a 5, gdzie kiedyś było to dla mnie nie do pomyślenia
Dużo mi wyszło :D Fajny materiał. Ja mam problem z kontrolowaniem emocji i przez to uważam, że jednak tej inteligencji wciąż mam za mało. Z drugiej strony jest we mnie bunt wobec takiego stawiania sprawy. Ponieważ czuję, że nasze społeczeństwo oczekuje po nas określonych postaw, to przyjęło się niekontrolowanie emocji jako coś złego. Nikt jednak nie wnika czy ta kontrola rzeczywiście została utracona, na czym tak naprawdę polega i czy czasem nie jest tak, że występuje pewien konflikt interesów. Wielokrotnie bowiem analizowałam momenty, w których mnie "ponosiło" . Występowałam w roli własnego adwokata i oskarżyciela jednocześnie (często tak właśnie podchodzę do tematu, próbuję obalić własne teorie). Z równowagi wyprowadzają mnie sytuacje w mojej ocenie niesprawiedliwe. Staram się znajdywać jak najwłaściwsze argumenty i zwykle zachowuję spokój, do momentu gdy zderzam się z cynicznym uśmiechem przeciwnika. Im bardziej bezsilna jest ofiara, której bronię tym trudniej mi się opanować. W dzieciństwie natomiast podobno wszystko spływało po mnie jak po kaczce. Oczywiście inaczej to pamiętam, ale wydaje mi się, że obecnie z premedytacją nie dolewam płynu hamulcowego. W takim sensie, że nie zależy mi już jak jestem oceniana, a zależy mi na tym by bronić swoich przekonań.
Ciekawe, wszystkie punkty pasują, ale nie czuje się szczęśliwy, mam wrażenie że marnuje życie, zawsze mi mówią że jestem bardzo mądry ale przez zawiłości ze szkołą która mi zburzyli i później nie zdałem, nie mam matury tylko wyksztalcenie średnie zawsze sądziłem i sądzę że jestem gorszy, w życiu dobrze sobie radzę, jestem w stanie wyłapywać smaczki z nie werbalnych i werbalnych interakcji. Nie wiem czy ten film przypadkiem nie buduje ego takich ludzi, ale wyjaśniało by to dlaczego tyle hejty w sieci, patrząc że też mniej inteligentne osoby częściej mając duże ego wypowiadają się na tematy o których nie mają pojęcia a ci "mądrzejsi" wola pozostać w swojej strefie komfortu nie pisząc nic bo widzą jak to głupie
Skromnosc to moze nie, ale na pewno wyska samokrytyka i świadomość tego ze zawsze jest jakieś miejsce na samorozwój, a nie jak to niektórzy co pławią sie w swej ignorancji i hipokryzji, nie będąc w stanie dostrzec innych perspektyw i z góry zakładają ze ich jest ta "prawdziwa" jak i również często przeceniają swoje możliwości. Empatia...No cóż, moja empatia emocjonalna nie jest zbyt wysoka, w sensie że nie łatwo u mnie wywołać reakcje emocjonalna, jednak posiadam bardzo wysoka empatię kognitywną, która polega bardziej na rozumieniu aniżeli odczuwaniu. Ogólnie empatia jest bardzo często wysoko subiektywna i w pewnym stopniu fałszywa i nie zawsze idzie w parze z wysoką inteligencją. Nie wiem co sadzić o innych punktach...myślenie słowami to jedyne co znam bo nie posiadam umiejętności wizualizacji obrazu w głowie, no chyba ze w śnie. Ja bym do tej listy na pewno dodał naturalną ciekawość i kreatywność, No i oczywiście umiejetność widzenia wszelkiego rodzaju wzorców, ale to raczej w pewnym stopniu łączy się z punktem "widzenie ciągu zdarzeń" gdyż to wlanie umiejetność wychwytywania i analizy tych wzorców daje nam możliwość przewidywania zdarzeń.
Kanał jest fantastyczny. Jedyne, co trudno mi znieść, to dźwięk towarzyszący zmianie kadru, odgłos jakby ktoś szybko przemieścił coś w powietrzu. To pewnie jakaś nadwrażliwość słuchowa. Staram się ignorować i słuchać mimo wszystko ;)
Jak bym umiał konstruować i operować "Dowodem twierdzenia logicznego" to wtedy może bym pomyślał o sobie że jestem względnie inteligentny. Ale obawiam się matematyka nigdy nie będzie moją domeną. Natomiast kiedy coś piszę, to wtedy czasem potrzebuje sobie na głos, nawet szeptem powtórzyć to co piszę, żeby wychwycić swoim uchem czy konstrukcja zdania ma naturalne brzmienie. Szkoła była historią jednej z kilku moich osobistych katastrof i tam mnie niestety nie nauczono ani tego, jakie są reguły gramatyczne, ani tego jak nie należy konstruować zdań. Kiedy nie powtarzam sobie wymownie tego co piszę, to wtedy czasem się okazuje że konstrukcje zdań które zrobiłem są czymś czego nie zrobiłby nikt inny, no i że po prostu trudno jest zrozumieć to co napisałem
Nigdy w życiu nie pomyślałabym, że jestem osobą wysoko inteligentną gdyby nie to, że robiono mi testy (różne) z których wyszło, że taka jestem.. Znam co prawda płynnie kilka języków i myślę, że spokojnie spełniam prawie wszystkie z tych podpunktów, ale szczerze mówiąc przez większość czasu czuję się debilem... Bo zawsze znajdę gdzieś jakąś osobę ode mnie lepszą, w czymś bardziej oczytaną i w ogóle wstyd mi zabierać głos. Zaś jak rozmawiam z osobami ewidentnie ode mnie mniej inteligentnymi czuję się przeważnie zakrzykiwana lub ignorowana mając poczucie bycia "ostatnim dinozaurem" na ziemi ... Do rzeczy: teoretycznie inteligencja to coś dobrego, ale sprawia, że w gruncie rzeczy promuje się te zachowania które świadczą o jej braku: rozwiązłość, lekkość w wydawaniu kasy itp...
W podstawowce dzieci smialy sie ze mnie, ze jestem glupia, na podworku rowniez i wszystko dlatego, ze mialam kiepskie oceny i zachowywalam sie jak duzo mlodsze dziecko. Mama zabrala mnie do psychologa. Dostalam bardzo dlugi test "iq" pamietam, ze Pani psycholog opuscila gabinet abym mogla go w spokoju rozwiazac. Test okazal sie satysfakcjonujacy. Mialam wrazenie, ze wszystko szybko rozszyfrowuje. Mama dostala wynik "inteligencja dziecka znacznie powyzej normy dla wieku"
Śmieszne jest to ponieważ wszyscy mysleli ze jestem wrecz uposledzona xD wolalam zabawę z młodszymi dziećmi mentalnie może i bylam młodszym dzieckiem ale to jak widać nie oznacza ze poziom intelektualny również byl na poziomie młodszego dziecka
Ludzie którzy próbują robić z siebie starszych niż są, są zazwyczaj bardzo debilni, bo wydaje im się, że jak ktos jest starszy to od razu mądrzejszy XD Jest wiele młodych ludzi, którzy są mądrzejsi od nie jednego starszego i to, że zachowywałaś się w sumie jak na swój wiek, to bardzo dobrze, to inni próbowali robić z siebie niewiadomo kogo XD
Dobry wieczór. Oceniam to 0.5 - 1, jednak ja to wierzę tylko prawdziwe źródła, a mianowicie iść do poradni pedagogicznej, a następnie zrobić test na IQ, tylko nie wiem, czy w Polsce to jest darmowe, jeśli nie ma podstaw do zrobienia. W Niemczech to kosztuje.
Ilekroć trafiam na film w którym ktoś opisuje ukryte super zdolności, wiem że w komentarzach większość nagle odkrywa siebie na nowo... TAK! TEN FILM JEST O MNIE! JESTEM SUPER INTELIGENTNY! JESTEM INFJ! JESTEM SIGMA! JESTEM SUPER PRZEKURWAKOZAKIEWICZEM! 🤣 Prawda jest jednak taka że WSZYSCY jesteście DEBILAMI! TYLKO JA JESTEM ZAJEBISTY! 😂😎
Mnie wszyscy uwazają za idiotkę. Dogadam się w dwuch językach obcych. I chciałam zrobić projekt multimedialny o charakterze rehabilitacyjnym dla osób niepelnosprawnych. Jestem muzykiem i inne. Ale jestem debilką.
@@user-bi3qt5uu3j raczej nie w Polsce... mój przypadek jest niecodzienny ja zaczełam się uczyć po zawale mózgu, w tej sprawie kontaktowałam się z treffer center z śp.profesorem Daroldem Trefferem ładnych parę lat temu, w Polsce zrobiono że mnie debilke bo wszystkie moje prace i dowody łącznie z moim projektem multimedialnym były w moich komputerach których już nie mam. Bo się z tym nie obnosiłam . Teraz właśnie szukam swoich baz danych . Kiedyś opiszę swoją historię a jak życie pokazuje na razie bujam się po policjach i inne. Żeby udowodnić to że miałam takie różne zainteresowania , jestem skończona. Także pod tym względęm polska mnie zniszczyła. Ale na spokojnie robię karierę za granicą gdzie jestem szanowana i pomagam ludziom wykorzystujác swoją wiedzę choć tyle. Ale fakt jest taki że polska mnie zniszczyła niestety takie żeczy tylko tutaj I jeśli moje sprawy cudem się wyjaśnią to zagranica przyjmie mnie z otwartymi rękoma. Ale nie liczę na to już ,wogóle na nic nie liczę.tyle przeszłam i ta mądrość jest moim największym przekleństwem. W Polsce nie wolno być ponad przeciętnym proszę to zapamiętać.ale dziękuję za słowa wsparcia.💗💗i wszystkiego najlepszego😘😘😘
@@user-bi3qt5uu3j nie wiem czy mój komentarz się dodał... W Polsce jestem skończona bo byłam za mądra. W Polsce nie wolno absolutnie mówić że człowiek ma jakieś talenty. Na szczęście robię karierę za granicą. Tylko żałuje tego projektu dla osób niepełnosprawnych dzięki temu że nie mogłam rozwinąć kariery nie dostaną np klawiatur specjalistycznych za sto złotych muszą kupować za 16 tysięcy dalej. Tego żałuję najbardziej. A ja mam się pięknie uśmiechać i mówić że nic się nie stało....
Jak czytałem mema, że tylko około połowa ludzi ma wewnętrzny głos jako myśli to się przestraszyłem. A tu okazuje się, że pozostali myślą obrazami... No spoko
Calkiem fajny felieton . Dobrze powiedziane o skromnosci . Ale perfekcjonizm jest destrukcyjny jesli nie umie sie z niego kozystac . Trzeba znalesc ten punkt gdzie wiesz ze to bedzie "To" . I efekt jest dobry ale zawsze moze byc lepiej dla mnie to motor napedowy . Niestety kiedy czlowiek nie umie znalesc tego punktu wyjsciowrgo wtedy absoltnie krazy i zaczyna i nie konczy , rozgrzebuje i zaczyna nastepne zgoda to destrukcja . Smieszne ale mialem podobna sytuacje z matma 2= w gimnazjum . Teraz mowie i pisze 3 jezykach a matma "male piwko "
Nie wydaje mi się ta lista specjanie przekonująca. Dla mnie inteligencja to klasycznie wysoka zdolność do rozwiązywania problemów matematycznych oraz z innych wysoce abstrakcyjnych dziedzin. Generalnie rozumienie wszechświata, a nie jakiegoś jego wąskiego i bzdurnego wycinka typu piłka nożna. To pcha świat do przodu. Natomiast większość tej wyliczanki można podciągnać pod dużą mądrość, albo mistrzowskie wyćwiczenie jakichś cech czy sztuczek. Czy małpę uwazamy za iteligentną tylko dlatego, ze jest zwinna i sprytna? Jedno często jest związane z drugim (mądrość i spryt z inteligencją) ale to żadna reguła, jedynie jakaśtam niska korelacja. Tak samo większość aktorów to skończeni durnie, po zaledwie liceum, ale ludzie mają ich za genialnych, bo dobrze grają, albo ich filmowe postacie są kochane. To nie jest inteligencja. To jest właśnie ten małpi spryt i hektolitry potu wylanego na szkoleniu.
Ojjj zdecydowanie można! jestem tego przykładem 😂 często mam „scenki w głowie” lub nawet pojawiające się słowa, a zaraz za nimi obrazy, nawet symboliczne, lub ciąg, dosłownie jak film 😆. Często, gdy byłam dzieckiem, jeśli nie umiałam wyrazić czegoś, dokładnie w taki sposób jaki chciałam, aby inni mnie zrozumieli, rysowałam i tłumaczyłam, używałam swoich zdolności manualnych do lepszej komunikacji z otoczeniem.
Nagrywanie filmów po to, by co chwilę reklamować sponsorowane bzdety. Dramat. Ludzie wiedzą gdzie mają się udać, gdy potrzebują danej rzeczy i nie trzeba im niczego wciskać. Youtubowa akwizycja widać rośnie od jakiegoś czasu w siłę.