Mustafa hoca'nın varoluş sancısı tam da bu ortam da yatıyor. Adam o kadar mutlu ki gözlerinden okunuyor. En sevdiği arkadaşları yanında çünkü. Bu ortam hiç bitmesin istediği için varoluş sancısı çekiyor
Mizoteizm: Tann'ya duyulan nefret Ateizmin bir formu olarak kabul edilmemesine rağmen,Tanrı'nın varlığını reddeden bu görüş üzerinde durmanın oldukça faydalı olacağı kanaatindeyim. Bu perspektif, Tanrı'nın varlığını reddetmek yerine O'ndan nefret etmek ve var olmamasını dilemek üzerinedir. Mizoteizm Yunanca nefret anlamına gelen misos ve Tanrı anlamına gelen theos kelimelerinden gelir denen isyan hareketi, pusuya yatmış bekliyordu. Ta ki, kimilerinin iddia edebileceği gibi ateizmin belirli türlerine psikolojik zemini oluşturan bu Tanrı'yı suçlayıcı anlayış, aydınlatılıp açığa çıkarılana kadar. Doç. Dr. Bernard Schweizer, Algernon Charles Swinburn, Zora Neale Hurston, Rebecca West, Elie Wiesel, Peter Shaffer ve Philip Pullman gibi önde gelen düşünürlerin ve yazarların çalışmalarını inceledikten sonra konu üzerine bir kitap yazdı ve mizoteistlerin yaşadığı problemin, kötülüğün ve ıstırabın hakim olduğu dünyada merhametli bir Tanrı'nın varlığını bir arada düşünemedikleri kanaatine ulaştı. Tanrı'ya olan nefretlerini tetikleyen şeyin "genellikle iyi niyetli insani dürtüler" 8 olduğuna işaret etti. Schweizer, mizoteist birinin hem duygusal hem de psikolojik açıdan sorunlu olduğunu ifade eder ve ekler: "psikolojik, duygusal ve fiziksel yaralar almış olanların Tanrı'dan yüz çevireceklerine şaşırmamak lazım"9 ve "mizoteizmin ateşini söndürecek veya ateizme giden yolları kapayacak etkin yöntemlerin işe yararlığından da emin değiliz" 10• Bu düşünürler ve yazarlar farklı tiplerde mizoteistleriresmetseler de, her biri, Tanrı'nın insanların çektiği acılar üzerindeki rolünü sorguluyor: "Mizoteist için durum farklıdır. Onun için, dünyada oldukça yaygın hale gelen kötülük ile iyiliksever bir Tanrı tasavvurunun yan yana gelmesi ciddi bir problemdir, birtakım tafsilatlı, kılı kırk yararak ortaya sürülen teolojik argümanlardan ibaret değildir. Mizoteistler Tanrı'yı ciddi bir şekilde itham ederler ve meydana gelen herhangi bir kötülükten ve hak edilmemiş bir ıstıraptan onu sorumlu tutarlar. Bu cihetinden bakıldığında, ateistler ve mizoteistler, Tanrı'nın, insanların çektiği ıstıraplar üzerindeki rolüne birbirine zıt cihetlerden bakarlar: inançsız olan, mizoteistin hayali bir temellendirme ile geçersiz bir iddiada bulunduğunu söyler. Mizoteist için ise, inançlı biri olduğu için, Tanrı bir günah keçisi değildir fakat bir suç ortağı veya suçun kışkırtıcısıdır." 11 Schweiser'in çalışması oldukça incelikli bir çalışma. Mizoteizmi, agnostik mizoteistler, tam mizoteistler ve siyasi mizoteisler olarak tasnif ediyor. Schweiser'in ana fikrini şöyle hülasa edebiliriz: Mizoteist, şu kilit sorudan hareket eder: İnsanlık ne yaptı da Tanrıyı ve onun mahal verdiği kötülükleri ve ıstırabı hak etti? Benim tecrübeme göre, ateistlerin azımsanamayacak kadar çoğunluğu gizli mizoteisttir. Şu soruyu sormak, genellikle, vardığım neticeyi ispatlar: Eğer Tanrı var olsaydı, O 'na ibadet eder miydiniz? (bkz. 15. Bölüm). Benim şimdiye kadar konuştuğum ateistlerden birçoğunun bu soruya cevabı 'hayır' olurdu ve dünyadaki kötülüğün ve ıstırabın ne kadar 'gereksiz' ve 'haksızca' olduğunu sıklıkla ifade ederlerdi. Kaygılarını ve insanların maruz kaldıkları acıya karşı duyarlılıklarını anlayışla karşılayabiliyor olsam da, ateistler ve mizoteistler ve onlar gibi olanlar, perdelenmiş bir ben merkeziyetçilik / enaniyet ile karşı karşıyalar. Bu, dünyayı kendilerininki dışında hiçbir bakış açısından görmemek için hususi gayret gösterdikleri anlamına geliyor. Fakat bunu yaparak bir tür hissi veya manevi bir yanılgıya düşüyorlar. Tanrı'yı insan biçimine sokuyorlar [antropomorfizm] ve onu kıt bir insana çeviriyorlar. Tanrı da dünyayı bizim gördüğümüz gibi görmeli, kötülüklere son vermeli ve dolayısıyla eğer bu kötülüklerin devam etmesine izin verirse, sorgulanmalı ve reddedilmeli diye düşünüyorlar. İnsanı Tanrı ile kıyas etmek külli bir idrakten mahrum olmanın işaretidir. Mizoteist bu noktada, büyük ihtimalle, insanların Tanrı'dan daha merhametli olduğunu iddia edecektir. Bu da aslında kendi perspektiflerinden ötede bulunan gerçekleri göremediklerini ve Tanrı'nın fiillerinin bizim erişemediğimiz. İlahi bir akıl ile muvazi/ uyumlu olduğunu idrak edemediklerini gösterir. Tanrı, kötülüğün ve ıstırabın meydana gelmesinden memnun olduğu için değil, bizim görmediklerimizi gördüğü için bütün bu olanların gerçekleşmesine müsaade ediyor. Tanrı fotoğrafın tamamını görüyor, biz ise fotoğrafın ancak bir pikselini, çok küçük bir kısmını görebiliyoruz. Bunu idrak etmek inanç sahibi kişilerde manevi ve zihni bir sükunet peyda ediyor, çünkü inanan kişi anlıyor ki dünyada gerçekleşen her şey, üstün İlahi inayete istinaden, üstün İlahi bir hikmetin dahilinde cereyan ediyor. Bunu kabul etmeyi reddetmek, aslında mizoteisti kibir ve bencillik batağına saplanmasına ve nihayetinde, bir çaresizliğe sevk ediyor. İmtihanı geçmeyi başaramıyor ve Tanrı'ya olan nefreti ona Tanrı'nın aslında kim olduğunu unutturuyor, İlahi hikmetin, merhametin ve lütfun hakikatini görmezden gelmesine vesile oluyor (bkz Bolüm 1 1) . Kaynak : Hakikatin İzinde kitabı / s. 35, 36, 37 Müellifi Hamza Andreas Tzortzis
Hakikaten bu çok netameli konuların bu kadar düzeyli tartışıldığı bir program olmuş.. Hazırlayanlara çok teşekkür ediyorum. Üç değerli hocaya da saygılarsunuyorum. Sorup sorgulamayan hiç kimse doğruyu bulamaz! Mustafa Öztürk hoca, çok daha samimi ve içinden geçenleri kelimelere dökerek gerçekleri konuşuyor.. Saygılar.
Mizoteizm: Tann'ya duyulan nefret Ateizmin bir formu olarak kabul edilmemesine rağmen,Tanrı'nın varlığını reddeden bu görüş üzerinde durmanın oldukça faydalı olacağı kanaatindeyim. Bu perspektif, Tanrı'nın varlığını reddetmek yerine O'ndan nefret etmek ve var olmamasını dilemek üzerinedir. Mizoteizm Yunanca nefret anlamına gelen misos ve Tanrı anlamına gelen theos kelimelerinden gelir denen isyan hareketi, pusuya yatmış bekliyordu. Ta ki, kimilerinin iddia edebileceği gibi ateizmin belirli türlerine psikolojik zemini oluşturan bu Tanrı'yı suçlayıcı anlayış, aydınlatılıp açığa çıkarılana kadar. Doç. Dr. Bernard Schweizer, Algernon Charles Swinburn, Zora Neale Hurston, Rebecca West, Elie Wiesel, Peter Shaffer ve Philip Pullman gibi önde gelen düşünürlerin ve yazarların çalışmalarını inceledikten sonra konu üzerine bir kitap yazdı ve mizoteistlerin yaşadığı problemin, kötülüğün ve ıstırabın hakim olduğu dünyada merhametli bir Tanrı'nın varlığını bir arada düşünemedikleri kanaatine ulaştı. Tanrı'ya olan nefretlerini tetikleyen şeyin "genellikle iyi niyetli insani dürtüler" 8 olduğuna işaret etti. Schweizer, mizoteist birinin hem duygusal hem de psikolojik açıdan sorunlu olduğunu ifade eder ve ekler: "psikolojik, duygusal ve fiziksel yaralar almış olanların Tanrı'dan yüz çevireceklerine şaşırmamak lazım"9 ve "mizoteizmin ateşini söndürecek veya ateizme giden yolları kapayacak etkin yöntemlerin işe yararlığından da emin değiliz" 10• Bu düşünürler ve yazarlar farklı tiplerde mizoteistleriresmetseler de, her biri, Tanrı'nın insanların çektiği acılar üzerindeki rolünü sorguluyor: "Mizoteist için durum farklıdır. Onun için, dünyada oldukça yaygın hale gelen kötülük ile iyiliksever bir Tanrı tasavvurunun yan yana gelmesi ciddi bir problemdir, birtakım tafsilatlı, kılı kırk yararak ortaya sürülen teolojik argümanlardan ibaret değildir. Mizoteistler Tanrı'yı ciddi bir şekilde itham ederler ve meydana gelen herhangi bir kötülükten ve hak edilmemiş bir ıstıraptan onu sorumlu tutarlar. Bu cihetinden bakıldığında, ateistler ve mizoteistler, Tanrı'nın, insanların çektiği ıstıraplar üzerindeki rolüne birbirine zıt cihetlerden bakarlar: inançsız olan, mizoteistin hayali bir temellendirme ile geçersiz bir iddiada bulunduğunu söyler. Mizoteist için ise, inançlı biri olduğu için, Tanrı bir günah keçisi değildir fakat bir suç ortağı veya suçun kışkırtıcısıdır." 11 Schweiser'in çalışması oldukça incelikli bir çalışma. Mizoteizmi, agnostik mizoteistler, tam mizoteistler ve siyasi mizoteisler olarak tasnif ediyor. Schweiser'in ana fikrini şöyle hülasa edebiliriz: Mizoteist, şu kilit sorudan hareket eder: İnsanlık ne yaptı da Tanrıyı ve onun mahal verdiği kötülükleri ve ıstırabı hak etti? Benim tecrübeme göre, ateistlerin azımsanamayacak kadar çoğunluğu gizli mizoteisttir. Şu soruyu sormak, genellikle, vardığım neticeyi ispatlar: Eğer Tanrı var olsaydı, O 'na ibadet eder miydiniz? (bkz. 15. Bölüm). Benim şimdiye kadar konuştuğum ateistlerden birçoğunun bu soruya cevabı 'hayır' olurdu ve dünyadaki kötülüğün ve ıstırabın ne kadar 'gereksiz' ve 'haksızca' olduğunu sıklıkla ifade ederlerdi. Kaygılarını ve insanların maruz kaldıkları acıya karşı duyarlılıklarını anlayışla karşılayabiliyor olsam da, ateistler ve mizoteistler ve onlar gibi olanlar, perdelenmiş bir ben merkeziyetçilik / enaniyet ile karşı karşıyalar. Bu, dünyayı kendilerininki dışında hiçbir bakış açısından görmemek için hususi gayret gösterdikleri anlamına geliyor. Fakat bunu yaparak bir tür hissi veya manevi bir yanılgıya düşüyorlar. Tanrı'yı insan biçimine sokuyorlar [antropomorfizm] ve onu kıt bir insana çeviriyorlar. Tanrı da dünyayı bizim gördüğümüz gibi görmeli, kötülüklere son vermeli ve dolayısıyla eğer bu kötülüklerin devam etmesine izin verirse, sorgulanmalı ve reddedilmeli diye düşünüyorlar. İnsanı Tanrı ile kıyas etmek külli bir idrakten mahrum olmanın işaretidir. Mizoteist bu noktada, büyük ihtimalle, insanların Tanrı'dan daha merhametli olduğunu iddia edecektir. Bu da aslında kendi perspektiflerinden ötede bulunan gerçekleri göremediklerini ve Tanrı'nın fiillerinin bizim erişemediğimiz. İlahi bir akıl ile muvazi/ uyumlu olduğunu idrak edemediklerini gösterir. Tanrı, kötülüğün ve ıstırabın meydana gelmesinden memnun olduğu için değil, bizim görmediklerimizi gördüğü için bütün bu olanların gerçekleşmesine müsaade ediyor. Tanrı fotoğrafın tamamını görüyor, biz ise fotoğrafın ancak bir pikselini, çok küçük bir kısmını görebiliyoruz. Bunu idrak etmek inanç sahibi kişilerde manevi ve zihni bir sükunet peyda ediyor, çünkü inanan kişi anlıyor ki dünyada gerçekleşen her şey, üstün İlahi inayete istinaden, üstün İlahi bir hikmetin dahilinde cereyan ediyor. Bunu kabul etmeyi reddetmek, aslında mizoteisti kibir ve bencillik batağına saplanmasına ve nihayetinde, bir çaresizliğe sevk ediyor. İmtihanı geçmeyi başaramıyor ve Tanrı'ya olan nefreti ona Tanrı'nın aslında kim olduğunu unutturuyor, İlahi hikmetin, merhametin ve lütfun hakikatini görmezden gelmesine vesile oluyor (bkz Bolüm 1 1) . Kaynak : Hakikatin İzinde kitabı / s. 35, 36, 37 Müellifi Hamza Andreas Tzortzis
Sonsuz yani. Ölçüsüz sınırsız. Bila kaydı şart. Bu kadar minnet altında kalmana üzüldüm. Hayatın boyunca bu yükü taşıman zor. Ezik ve kırık bir psikoloji ile yaşamak zorunda kalacaksın. Terapi almanı öneririm. Bu minnet duygusunun sorumluluğu öldükten sonra bile seni bırakmaz sonsuz olduğu için. Çok üzücü. Keşke teşekkür edip geçseydin. Sonsuz minnet duyarak yıpratıcı bir hayatı tercih etmişsin.
@@sencerbozoklu6079 denge daha iyidir. Ne sonsuz minnet borçlusu ol ne de şımarık bir kustah. İkisinin arasında muazzam bir denge imkanı var. Orta yolu tutmak iyidir. Dengede olmak.
Ankara Us atölyesi gerçekten uslu bir işe imza atmış her zamanki gibi çok teşekkür ediyoruz Sağ olsunlar var olsunlar 3 değerli insan sizlere de çok teşekkür ediyoruz ömrünüz sağlıklı bereketli huzurlu geçsin. Mustafa Öztürk hocayı çok iyi anlıyorum Çünkü ben de bir din görevlisi olduğum için ve ayrıca bu konulara biraz epeyce merak saldığım için benzeri süreçlerden geçtim süreç varoluşsal anlamda gerçekten sancılı bir süreç bir süreç bu süreci kavramış Bunun sıkıntısını yaşamış olan insanlar kimseye ayet yazarak had bildirmez kimseyi ötekileştirmezler. Sadece acı bir tebessüm ederler Ben Mustafa Öztürk Hoca'da o tebessümü görüyorum çaresizliğin verdiği acı ve ızdırabın tebessümü Bu da bir tercihtir böyle yaşamak da güzeldir Ankara Ulus atölyesi Ekim ayının sonlarına doğru Mustafa Öztürk hoca ile tekrar program yapacağını söylemişti inşallah doğru hatırlıyorum dur o programa gitmeyi çok istiyorum herkese sevgiler saygılar sunuyorum
Çok güzeldi, baştan sona emek ve sevgi vardı tüm organizasyonda. Oturacak yer kalmadığı için sahne bile bizimle paylaşıldı gördüğünüz gibi. İnsanın yüreğine dokunan her şey kıymetlidir, hocalarımıza da Ankara Us Atölyesine'de şükranlarımızı sunarız 👏👏👏
Altmış yaşıma kadar verdiğim emek sonucu geldiğim nokta şudur; insanlara dayatabileceğim hiç bir hakikatim yok. Sadece insanlığın ortak aklı ve deneyimini referans alarak paylaşabileceğim düşüncelerim var. Düşüncelerinizi dinlemeye hazırım. İkna olursam düşüncelerimi değiştirebilirim. Hepsi bu.
Mizoteizm: Tann'ya duyulan nefret Ateizmin bir formu olarak kabul edilmemesine rağmen,Tanrı'nın varlığını reddeden bu görüş üzerinde durmanın oldukça faydalı olacağı kanaatindeyim. Bu perspektif, Tanrı'nın varlığını reddetmek yerine O'ndan nefret etmek ve var olmamasını dilemek üzerinedir. Mizoteizm Yunanca nefret anlamına gelen misos ve Tanrı anlamına gelen theos kelimelerinden gelir denen isyan hareketi, pusuya yatmış bekliyordu. Ta ki, kimilerinin iddia edebileceği gibi ateizmin belirli türlerine psikolojik zemini oluşturan bu Tanrı'yı suçlayıcı anlayış, aydınlatılıp açığa çıkarılana kadar. Doç. Dr. Bernard Schweizer, Algernon Charles Swinburn, Zora Neale Hurston, Rebecca West, Elie Wiesel, Peter Shaffer ve Philip Pullman gibi önde gelen düşünürlerin ve yazarların çalışmalarını inceledikten sonra konu üzerine bir kitap yazdı ve mizoteistlerin yaşadığı problemin, kötülüğün ve ıstırabın hakim olduğu dünyada merhametli bir Tanrı'nın varlığını bir arada düşünemedikleri kanaatine ulaştı. Tanrı'ya olan nefretlerini tetikleyen şeyin "genellikle iyi niyetli insani dürtüler" 8 olduğuna işaret etti. Schweizer, mizoteist birinin hem duygusal hem de psikolojik açıdan sorunlu olduğunu ifade eder ve ekler: "psikolojik, duygusal ve fiziksel yaralar almış olanların Tanrı'dan yüz çevireceklerine şaşırmamak lazım"9 ve "mizoteizmin ateşini söndürecek veya ateizme giden yolları kapayacak etkin yöntemlerin işe yararlığından da emin değiliz" 10• Bu düşünürler ve yazarlar farklı tiplerde mizoteistleri resmetseler de, her biri, Tanrı'nın insanların çektiği acılar üzerindeki rolünü sorguluyor: "Mizoteist için durum farklıdır. Onun için, dünyada oldukça yaygın hale gelen kötülük ile iyiliksever bir Tanrı tasavvurunun yan yana gelmesi ciddi bir problemdir, birtakım tafsilatlı, kılı kırk yararak ortaya sürülen teolojik argümanlardan ibaret değildir. Mizoteistler Tanrı'yı ciddi bir şekilde itham ederler ve meydana gelen herhangi bir kötülükten ve hak edilmemiş bir ıstıraptan onu sorumlu tutarlar. Bu cihetinden bakıldığında, ateistler ve mizoteistler, Tanrı'nın, insanların çektiği ıstıraplar üzerindeki rolüne birbirine zıt cihetlerden bakarlar: inançsız olan, mizoteistin hayali bir temellendirme ile geçersiz bir iddiada bulunduğunu söyler. Mizoteist için ise, inançlı biri olduğu için, Tanrı bir günah keçisi değildir fakat bir suç ortağı veya suçun kışkırtıcısıdır." 11 Schweiser'in çalışması oldukça incelikli bir çalışma. Mizoteizmi, agnostik mizoteistler, tam mizoteistler ve siyasi mizoteisler olarak tasnif ediyor. Schweiser'in ana fikrini şöyle hülasa edebiliriz: Mizoteist, şu kilit sorudan hareket eder: İnsanlık ne yaptı da Tanrıyı ve onun mahal verdiği kötülükleri ve ıstırabı hak etti? Benim tecrübeme göre, ateistlerin azımsanamayacak kadar çoğunluğu gizli mizoteisttir. Şu soruyu sormak, genellikle, vardığım neticeyi ispatlar: Eğer Tanrı var olsaydı, O 'na ibadet eder miydiniz? (bkz. 15. Bölüm). Benim şimdiye kadar konuştuğum ateistlerden birçoğunun bu soruya cevabı 'hayır' olurdu ve dünyadaki kötülüğün ve ıstırabın ne kadar 'gereksiz' ve 'haksızca' olduğunu sıklıkla ifade ederlerdi. Kaygılarını ve insanların maruz kaldıkları acıya karşı duyarlılıklarını anlayışla karşılayabiliyor olsam da, ateistler ve mizoteistler ve onlar gibi olanlar, perdelenmiş bir ben merkeziyetçilik / enaniyet ile karşı karşıyalar. Bu, dünyayı kendilerininki dışında hiçbir bakış açısından görmemek için hususi gayret gösterdikleri anlamına geliyor. Fakat bunu yaparak bir tür hissi veya manevi bir yanılgıya düşüyorlar. Tanrı'yı insan biçimine sokuyorlar [antropomorfizm] ve onu kıt bir insana çeviriyorlar. Tanrı da dünyayı bizim gördüğümüz gibi görmeli, kötülüklere son vermeli ve dolayısıyla eğer bu kötülüklerin devam etmesine izin verirse, sorgulanmalı ve reddedilmeli diye düşünüyorlar. İnsanı Tanrı ile kıyas etmek külli bir idrakten mahrum olmanın işaretidir. Mizoteist bu noktada, büyük ihtimalle, insanların Tanrı'dan daha merhametli olduğunu iddia edecektir. Bu da aslında kendi perspektiflerinden ötede bulunan gerçekleri göremediklerini ve Tanrı'nın fiillerinin bizim erişemediğimiz. İlahi bir akıl ile muvazi/ uyumlu olduğunu idrak edemediklerini gösterir. Tanrı, kötülüğün ve ıstırabın meydana gelmesinden memnun olduğu için değil, bizim görmediklerimizi gördüğü için bütün bu olanların gerçekleşmesine müsaade ediyor. Tanrı fotoğrafın tamamını görüyor, biz ise fotoğrafın ancak bir pikselini, çok küçük bir kısmını görebiliyoruz. Bunu idrak etmek inanç sahibi kişilerde manevi ve zihni bir sükunet peyda ediyor, çünkü inanan kişi anlıyor ki dünyada gerçekleşen her şey, üstün İlahi inayete istinaden, üstün İlahi bir hikmetin dahilinde cereyan ediyor. Bunu kabul etmeyi reddetmek, aslında mizoteisti kibir ve bencillik batağına saplanmasına ve nihayetinde, bir çaresizliğe sevk ediyor. İmtihanı geçmeyi başaramıyor ve Tanrı'ya olan nefreti ona Tanrı'nın aslında kim olduğunu unutturuyor, İlahi hikmetin, merhametin ve lütfun hakikatini görmezden gelmesine vesile oluyor (bkz Bolüm 1 1) . Kaynak : Hakikatin İzinde kitabı / s. 35, 36, 37 Müellifi Hamza Andreas Tzortzis
Soru : Üstad'ın felsefe hakkındaki birkaç düşüncesini benimle paylaşır mısınız? Üstadımız felsefeyi müspet ve menfi olmak üzere iki kısma ayırıyor. Müspet felsefe Kur’an’la barışık ayetlerin iyi anlaşılmasına hizmet eden insanlığa faydalı felsefedir ve bu felsefe ile meşgul olmakta bir zarar bir beisiyet söz konusu değildir. Menfi kısmını ise şiddetli bir şekilde tenkit etmiştir. Üstad, Risale-i Nur'un çok yerlerinde menfi felsefenin bozuk ve esassız temellerini kati deliller ile çürütmüştür. Menfi felsefe, aklı esas alıp, vahye meydan okuyan, dine muarız bir yoldur. Müspet felsefe ise; vahye tabi, onun terbiye ve rehberliği ile hareket eden, din ile barışık bir yoldur. Risale-i Nurlarda muzır ve dalalet olarak gösterilen menfi felsefedir. *Felsefe, kainata ve mevcudata manay-ı ismi ile bakar. Yani felsefeye göre kainat, Allah’ın isim ve sıfatlarının talim edildiği bir mektep değil, kendi hesabına manasız ve sanatkarsız bir tesadüf yumağıdır. *Felsefe insana kendine itimadı ve benlik duygusuna kuvvet vermesini telkin eder. Kur'an ise; insana, Allah’a itimat ve tevekkülü ve benlik davasından vazgeçmesini ders verir. Bunların muvazene ve mukayesesi Risale-i Nur'un çok yerlerinde geçiyor. *Felsefe; insanı dünyanın adi ve süfli aruzlarına teşvik ederken, Kur'an insanı müteal yani; aşkın alemlere teşvik eder. *Felsefe; insanın nefis ve hevasını serbest bırakırken, yani bunları tatmin için çabalarken, insandaki kalp, ruh, vicdan gibi ulvi hissiyatları mahkum ve mahpus ediyor. Kur'an ise; tam tersi nefis ve hevaya gem vurup, ulvi olan kalp, ruh ve vicdan gibi hissiyatları tatmin eder. *Felsefe; kainattaki bütün olayları manasız ve tesadüfi olarak değerlendirirken, Kur'an her şeyin dizgin ve terbiyesinin, Allah’ın kudret elinde olduğunu ve hikmet ile hareket ettiğini gösterir. *Felsefe; eşyanın dış yüzündeki sönük nakışlarını nazara verirken, Kur'an; her şeyin iç yüzünü ve Allah’ın isim ve sıfatlarına bakan noktasını nazara veriyor. *Felsefe; kafa feneri hükmünde olan akla dayandığı için temeli güdüktür, eşyanın hakikatine nüfuz edemiyor. Kur'an ise; Allah’ın sonsuz ilminden süzülüp geldiği için, her şeyin özünü ve hakikatini kuşatmıştır ve muğlak bir nokta bırakmamıştır. Risale-i Nur'da daha buna benzer yüzlerce tespitler vardır, hepsini buraya almak mümkün olmadığı için, biz numune nevinden birkaçını buraya aldık. Konuyla ilgili risale : Risale--i Nur Külliyatı / Sözler, Kitabı On İkinci Söz Kaynak : Sorularla Risale
Cok güzel.Cok tesekkur ederiz böyle ücretsiz , gönülden ,kazanç amacı olmadan zamanınızı , enerjiniziyani en kıymetli kaynaklarınızı ( paradan daha önemli kaynaklarınızı) harcıyorsunuz .Sizlerin fedakarlıkları sayesinde aydınlık günlere ulasacağız 🤲🤲🤲
Orada olmayı isterdim. Hocaların hepsi alanlarında kıymetli. Ama gerçekten Öztürk hoca yaşlanmış. Yani bu siyasal islam denen illet cüzzam gibi adamı yiyip bitirebiliyor. Kötü bir gün geçirmiş umarım sağlığı ve psikolojisi biran önce iyi olur. ❤
Sizin gibilerin sayısı arttıkca toplumun kaliteside artacak Sinan Mehmet, Ergi hocam hepinize çok içten saygılar.. Başarılarınızın devamımı dilerim. Sağlıcakla kalın. 31 10 2023..
Dinlemekten büyük haz aldığım 3 müthiş insanin bir araya getirip bu programı hazırlayan us atölyesine büyük teşekkürler. Lakin kayda değer çarpıcı bir şey duyamadım ve programın çok kısa olması üzdü.
Çok şaşırdım. Neden? Bu kadar güzel hocalarımı bir bohçaya koymuş gözüme getirmişler. Hepsi de çok güzel insanlar; Tüm söylevlerini, yayınlarını nasılda büyük sevda ile izlemekteyim? Hepsi de bilimsel bilgiye sevdalı insanlar. Anladınız mı genç cumhuriyet nesli? Mustafa Öztürk hocam az konuştu. Hocamın sesini kesmeyin. Küserim Giresuna a fındık toplama amelesi olarak giderim.
Mustafa Hocam, öncelikle geçmiş olsun. Söylediklerinizi zihin dünyanızı yakından takip etmekteyiz. Ancak aynı ortamda sizi dinlemeyi de çok isterdim. haberimiz olsaydı İstanbul’dan gelirdik, sizi böyle ortamda hiç görme şansınız olmadı, kaçırdığıma çok üzüldüm. Ahmet Arslan hocamız, din ve felsefenin uyuşmadığını en baştan söylemişti. Siz söyleyince farklı etki yaratmakta her zamanki gibi. İslam felsefesi olamaz, kanıt gösterilen islam düşünürlerinin kendileri müslümandı ancak yaptıkları şey felsefeydi. Saygılarımla
Soru : Üstad'ın felsefe hakkındaki birkaç düşüncesini benimle paylaşır mısınız? Üstadımız felsefeyi müspet ve menfi olmak üzere iki kısma ayırıyor. Müspet felsefe Kur’an’la barışık ayetlerin iyi anlaşılmasına hizmet eden insanlığa faydalı felsefedir ve bu felsefe ile meşgul olmakta bir zarar bir beisiyet söz konusu değildir. Menfi kısmını ise şiddetli bir şekilde tenkit etmiştir. Üstad, Risale-i Nur'un çok yerlerinde menfi felsefenin bozuk ve esassız temellerini kati deliller ile çürütmüştür. Menfi felsefe, aklı esas alıp, vahye meydan okuyan, dine muarız bir yoldur. Müspet felsefe ise; vahye tabi, onun terbiye ve rehberliği ile hareket eden, din ile barışık bir yoldur. Risale-i Nurlarda muzır ve dalalet olarak gösterilen menfi felsefedir. *Felsefe, kainata ve mevcudata manay-ı ismi ile bakar. Yani felsefeye göre kainat, Allah’ın isim ve sıfatlarının talim edildiği bir mektep değil, kendi hesabına manasız ve sanatkarsız bir tesadüf yumağıdır. *Felsefe insana kendine itimadı ve benlik duygusuna kuvvet vermesini telkin eder. Kur'an ise; insana, Allah’a itimat ve tevekkülü ve benlik davasından vazgeçmesini ders verir. Bunların muvazene ve mukayesesi Risale-i Nur'un çok yerlerinde geçiyor. *Felsefe; insanı dünyanın adi ve süfli aruzlarına teşvik ederken, Kur'an insanı müteal yani; aşkın alemlere teşvik eder. *Felsefe; insanın nefis ve hevasını serbest bırakırken, yani bunları tatmin için çabalarken, insandaki kalp, ruh, vicdan gibi ulvi hissiyatları mahkum ve mahpus ediyor. Kur'an ise; tam tersi nefis ve hevaya gem vurup, ulvi olan kalp, ruh ve vicdan gibi hissiyatları tatmin eder. *Felsefe; kainattaki bütün olayları manasız ve tesadüfi olarak değerlendirirken, Kur'an her şeyin dizgin ve terbiyesinin, Allah’ın kudret elinde olduğunu ve hikmet ile hareket ettiğini gösterir. *Felsefe; eşyanın dış yüzündeki sönük nakışlarını nazara verirken, Kur'an; her şeyin iç yüzünü ve Allah’ın isim ve sıfatlarına bakan noktasını nazara veriyor. *Felsefe; kafa feneri hükmünde olan akla dayandığı için temeli güdüktür, eşyanın hakikatine nüfuz edemiyor. Kur'an ise; Allah’ın sonsuz ilminden süzülüp geldiği için, her şeyin özünü ve hakikatini kuşatmıştır ve muğlak bir nokta bırakmamıştır. Risale-i Nur'da daha buna benzer yüzlerce tespitler vardır, hepsini buraya almak mümkün olmadığı için, biz numune nevinden birkaçını buraya aldık. Konuyla ilgili risale : Risale--i Nur Külliyatı / Sözler, Kitabı On İkinci Söz Kaynak : Sorularla Risale
Toplantıyı tertip edenlerre teşekkür ederim, Büyük ve Önemli soruların tartışılması ve ilgi çekmesi, topluma dair umutları taze tutuyor. Benim tek itirazım . Din , Bilim ve Felsefe'den konuşuldu ama girizgah olarak bu kavramlardan hocalar ne anladığını kısa da olsa özetlemeleri icap ederdi. Kavramsal çerçeve çizilmediğinde karmaşa oluyor.. Her bir alanın yöntemleri farklı olsa da varlık sebebi Hakikat'i anlamak olduğu için kesiştiği ana bir çerçeve olacaktır her zaman, buluştuğu ve ayrıştığı noktalar olması ana çerçeveyi değiştirmiyor. Saygılar..
Sinan Hocanın tartışmaları bana hep şu fıkrayı hatırlatıyor: Kadılık yaptığı sırada Nasreddin Hoca’ya bir adam gelip başından geçen bir olayı anlatmış. Giderken sormuş: Haklı değil miyim Hocam ? "Haklısın," demiş Hoca. Biraz sonra başka biri gelmiş, aynı olayı kendi yorumuna göre anlatmış. Sonra sormuş: Haklı değil miyim Hocam ? Ona da : "Haklısın," demiş Hoca. Adam gittikten sonra karısı içerden seslenmiş : "Efendi ikisine de haklısın dedin, birisi haksız olmalı değil mi ?" dediğinde; "Sen de haklısın Hanım" demiş Hoca. Bu konuşmada Ergi ve Mustafa Hocalar görüşlerini daha net ifade ettiler bence.
Mustafa hocanın Giresun’daki köy evi ve şelale öyküsü çok güzeldi. Yazdığı makalede cennet tasvirinin Arap muhayyilesine göre bir tasarım olduğunu böyle anlaşılmaması gerektiğini yazmış. Aynı şey cennette erkeklerin giyeceği ipek elbise, altın bileşik ve inciler için de geçerli. İslamın bir Arap dini olduğu o kadar açık ki. Ama küçüklükten başlayarak o kalıba sokulduğunuzda kurtulmanız çok zor oluyor ! Ancak hocanın tarihselci yorumlarının faydalı olduğu da aşikar ! Ama İslamcılar “devletimizin” de yardımı ile 20 yıl daha kalırsa o belki bu dünyada olmayacak ama onun gibi düşünenleri, dünyada görülen örneklerde olduğu gibi Maide 33’e göre infaz ederler. Sinan Canan’a hiç girmiyorum bile…o kendini müslümanlık ambalajında sunan bir deist ! Kendi “heva” sına göre bir İslam kurgulamış, kendi çalıp söylüyor!
@Spinoza12 yorumunuza katılmıyorum islam arap dini değildir bir metnin bir kavme gonderilmesi sadece o kavmi bağlamsal kılmaz ırmaklar akan cennet ve çesit çesit meyveler tabiri arap toplumuna son derece uygundur diyelimki kuran dünyanın en soğuk bölgesine iniyor inecek olan ayetler buna göre şekilleniyor olabilirdi tek yönlü bakmayın derim insanın gündelik yaşamına katkı sağlayan her türlü bilgi islamdır kime inmiş olması fark etmez.
@@HyperVideos2008 İslam,7.yy arap sosyal hayatı, ahlakı ve hukukudur. 7. yüzyıl bedevisinin dededen kalma ahlaki normlarının ve çöldeki dünya görüşünün yazıya geçirilmiş şeklidir. Sümer dini türevi, (Pers,Akkad, Babil, Asur, Mısır) Nasturi Hıristiyan akideli 10.yy'a kadar geliştirilmeye devam etmiş bir dindir.İslamın ibadet ve ritüellerin hepsi Arapçadır. Müslüman bir yabancı Arap isimleri alır ! Büyük ihtimalle Japonya'da doğan Şintoist, Myanmar'da doğan Budist, Hindistan'da doğan Hindu, İsrail'de doğan Musevi, Roma'da doğan Hıristiyan, Türkiye'de doğan Müslüman olur. Din yerel kültürdür. Buna daha fazla anlam yükler, işi ciddiye alırsan, ömrünü heder edersin….!
@@HyperVideos2008 İslam 1613 yıldır var. Fakat insanlık tarihi 200 bin senin üzerinde.. İnsanın hayatına İslam düzen vermedi! Ahlak ve ahlaksızlık hep vardı. İslamdan önce de hayat belirli kurallar içinde yaşanıyordu! Zaman ilerledikçe, insanlar geliştikçe, hayat şartları, gelenek ve görenekler değişti.. 1600 yıl önce gelen bir dini Amerika'da, Çin de vs nasıl duyacak, hadi duydu diyelim, nasıl anlayacaktı? Kaldı ki bu zamana kadar Arapların kendileri bile doğru dürüst anlayamamış ki, sayısız mezhep, tarikat var!
Teşekkür ederim. İlk oturumdan çok birşey anlamadım ama sonraki oturum güzeldi. Ergi Hoca’nın anlattıklarını (evrim teorisi hakkında pek bilgim olmadığı için olsa gerek) çok anlayamadım. Öte yandan programda anlatımları ilgiyle dinledim ve anladıklarımdan istifade ettim. Keşke sorulara daha fazla süre tanınabilseydi. Bilim ve dinin birbirine bulaştırılmaması, paralel şekilde ayrı ayrı götürülmesi konusu kafamı karıştırdı. Emre Dorman, Caner Taslaman hocaların yaptıklarını çok önemsiyorum; dinin bilime ters/aykırı/uzak olmadığını gösteriyorlar aslında. Değersizleştirmeden muzdarip Mustafa Hoca’nın E.Dorman, C.Taslaman gibi hocaların kıymetli çalışmalarını küçümsemesine üzüldüm. Sinan Canan Hoca’mızın esprili anlatımlarını seviyorum, kapanıştaki sözlerini de önemsiyorum. Selamlar…💐
Küçümsemiyorki, dediği şu, Kur'an'ı Kerim'den bilim çıkarırsan, ya da uzlaştırırsan, bu ergen tiripleridir diyor ve bu aşağılık kompleksinden kaynaklandığını söylüyor.
"Sana ruhtan soruyorlar. Onlara de ki:" Ruh Rabbimin işidir." Bu konuda size pek az bilgi verilmiştir." ( İsra sûresi -85 ) Anlıyoruz ki az bilgi verilen konular karşısında insana düşen haddini aşmamak, duracağı yeri ve konumunu bilmektir. "O yaptığından sorumlu olmaz, onlar ise sorumludurlar." ( Enbiya sûresi- 23 ) Biz Allah'ı test etmiyoruz hâşâ, Allah bizi test ediyor, sınıyor. Yani yine geldik haddimizi ve konumumuzu bilmeye. Bunu başarabilenlere selam olsun.
"O yaptığından sorumlu olmaz, onlar ise sorumludurlar." ( Enbiya sûresi- 23 ) Biz Allah'ı test etmiyoruz hâşâ, Allah bizi test ediyor, sınıyor. Yani yine geldik haddimizi ve konumumuzu bilmeye. Bir sürahiyi bir bardağa sığdıramayız. Kapasitesi almaz...Sınırlı varlık olan insan, sınırsız olan yüce Allah'ı ve varlığı O'nun bildirdiği kadarıyla bilebilir.
"Ey rabbimiz!,biz"rabbinize iman edin"diye imana cagiran bir davetciyi duyduk ve iman ettik.rabbimiz bizim gunahlarimizi bagisla,kotuluklerimizi ort ve canimizi iyilerle birlikte al" Bizi imana davet eden davetciyi aklimizi kullanarak sorguladik,dusunduk,kalbimiz mutmain oldu ve iman ettik.mustafa hocam yagmur altinda kalmis kisa devre yapan robot misali hedef gozetmeden herkese,her yere ates ediyor.oysa ki dinimi anlamada,dusunce yapimi olusturmada cok faydalandigim birisidir.Allah yolunu acik etsin...
Merak ettiğim en büyük sorulardan birisi de Mustafa hoca Evrim'e inandığı halde dinin içinde kalabiliyorum dedi. Evrim'in en önemli özelliklerinden birisi de tesadüf ve doğal seçilimdir. Yani geçmişte bazı şeyler öyle değil de şöyle olsaydı zeki insan da ortaya çıkmayacaktı. Şimdi hem evrime inanıp hem de iman içinde kalabilmenin açıklaması nasıl olabilir. Eğer tanrı geçmişte evrime küçük dokunuşlar yaptı denilirse o zaman Evrim'e inanıyorum kelimesinin bir anlamı kalmıyor.
Bu yazyı ALLAH'IN izniyle, Türkçe kurallarına uyarak ve klavyeyi kullanarak yazıyorum. Türkçe kuralları ve klavye bu yazıyı yazamaz. Çünkü bunların bilinci, ilmi, iradesi, amacı ve kudreti yoktur. Tükçe kuralları elle tutulan, gözle görülen maddi bir şey de değildir, yer çekimi gibi.. Yani, demek istediğim tabiattaki kanunlarda ve maddelerde bilinç, ilim, irade, amaç ve kudret yoktur. Bu kanunları koyan ve bu kanunları uygulayarak, emriyle her şeyi yaratan ve yöneten Allah'tır Celle Celaluhu. En'âm Suresi 59. Ayet Meali "Karada ve denizde ne varsa hepsini O, bilir. O'nun ilmi dışında bir yaprak bile (dalından) düşmez, " Bilim nedir, bilim neleri açıklıyor ? -Bilim kainattaki ve canlılardaki muhteşem düzeni, sistemleri ve bu sistemlerin nasıl bir düzen ve sıralama ile meydana geldiği ve nasıl sistematik olarak işlediğini açıklar. Bu düzenler, sistemler ve işleyiş açıklandığında, bu bir Yaratıcının yokluğuna delil olmaz, tam aksine varlığına büyük bir delil olur. Çünkü bir düzen ve sistem kurmak ancak hayat, bilinç, ilim, irade ve kudret ile mümkündür. Bilim bu muhteşem düzeni, işleyişi açıklayınca ne yazık ki bazı kimseler, "her şey açıklandı." izlenimine kapılıyor veya işine öyle geldiği için bu izlenime sahip çıkıyor.. Halbuki, bu son derece yanlış bir izlenimdir, fikirdir. Mesela, bir bilgisayarın işlemcisi ve ekran kartı gibi vs.... parçalarının hangi işlevleri yaptığı ve hangi aşamalarla bir araya getirildiği tarif edildiğinde, bu durum bir bilgisayar mühendisine olan zorunlu ihtiyacı ortadan kaldırmaz. Çünkü, ortada düzenli bir işleyiş, bir sanat varsa o sanatın arkasında hayat, ilim, irade ve kudret sahibi bir sanatkarın olması mutlak bir zorunluluktur. Bilgisayarın işlemcisi, ekran kartı ve diğer parçalarının tümü, bilgisayarın yapılış amacına uygun olarak bir bütün halinde planlanır ve tüm bu parçalar amaca uygun olarak birbirine uyumlu olacak şekilde üretilir. Bütünü bilmeyen parçayı yapamaz. Basit bir iğne bile ustasız olmaz. Planlama, tasarlama işi bizler için geçerlidir, .ALLAH sonsuz ilim sahibidir planlamaktan, tasarlamaktan, haşa ! sonradan bir şey öğrenmekten münezzehtir. Aynı şekilde, Bir masanın nasıl yapıldığı tarif edildiğinde bu durum o masanın bir marangozu olduğu gerçeğini değiştirmez. Marangozu masayı yaparken görmesek te hatta hayatımız boyunca bile görmesek, o masayı bir marangozun yaptığını akıl yolu ile kolay ve net bir şekilde anlarız . Çünkü masa yapmak hayat, görme, bilinç, ilim, irade ve kudret gerektiren bir fiildir. Şuursuz, ilmi, iradesi ve kudreti olmayan aynı zamanda kör, sağır ve ölü olan maddeler ne bir düzen kurabilir ne de masayı meydana getirebilirler. Masa atomlardan meydana getirildiği gibi canlılarda atomlardan meydana getirilir. Aradaki fark canlılara ayrı yeten hayat gibi bir mucize verilmesidir. Şuuru, ilmi, iradesi ve kudreti olmayan aynı zamanda kör, sağır ve cansız olan maddelerin, sebeplerin, serseri tesadüflerin bir şeyler planlamaya başlamasını ve planladığı bu şeyleri inşa etmek için harekete geçmesini düşünmek için akıl ve mantıktan istifa etmek gerekir. Bu görüşü savunmak; şuursuz, cansız, ilmi, iradesi ve kudreti olmayan çekicin, testerenin, çivinin bir araya gelip masa yaptığını savunmakla aynı şeydir. -------------------- ALINTI “Modernitenin büyük bir aldatmacası, tabiat kanunlarının kâinatı açıkladığı yalanıdır. Tabiat kanunları kâinatı tarif eder, düzeni tarif eder. Ama hiçbir şey açıklamaz” (Ludwig Wittgenstein) “Hâlbuki tabiat misalî bir matbaadır, tâbi' değil; nakıştır, nakkâş değil; kàbildir, fâil değil; mistardır, masdar değil; nizamdır, nâzım değil; kanundur, kudret değil; şeriat-ı iradiyedir, hakikat-i hariciye değil” [ Bediüzzaman Said Nursi / Mesnevî-i Nûriye . s.345. ] -"Tabiat kitap ve gazete gibi yayınların basıldığı yer gibi bir basım yeridir, matbaadır. Tabiat, matbaayı yapan ve eserleri basan değildir." -"Tabiat, “kanundur, kudret değil.” Kanun, emirler, yasaklar, kaideler ve kurallardır. Kudret ise kaideleri, kuralları koyan ve uygulayandır. Tabiat, kudret sahibi uygulayıcı değildir." -"Tabiat, “fâil değil” kabildir, yani varlığı başkasının varlığına bağlıdır. Tabiat yokluktan var edilmiştir. Olup olmaması Allah’ın dilemesine bağlıdır. Fail değildir, yani işi yapan değildir." -"Tabiat, “mastar değil” mistardır, yani cedveldir. Bir şeyin düzgün olmasına yarayan bir alettir. Kendi başına bir şey yapamaz. Masdar ise, bir şeyin çıktığı menba, bir işin kaynağı, temelidir. İşte tabiat hiç bir işin temeli değildir." -"Tabiat, “nâzım değil” Nizam, kurulmuş bir düzendir, bir sistemdir. Nâzım ise düzene koyan, düzenleyen, tertipleyendir. İşte tabiat kurulmuş bir düzendir, düzenleyen başkadır." ------------------ Yukarıda ki alıntıda belirtildiği gibi, tabiat kurulu bir düzendir asla düzenleyici olamaz. Çünkü , düzenler, sistemler; Bilinç, ilim, irade ve kudret ile belirlenir ve uygulanır ancak tabiatta bu tanımlayıcı özelliklerden hiçbiri yoktur. Teşbihte hata olmasın, tabiat sadece inşaat malzemesidir. İnşa eden, düzenleyen başkadır. En doğrusunu ALLAH Celle Celaluhu bilir.
Oku diye emreden, ayetlerinde akletmez misiniz diye uyaran, yeryüzünden gökyüzünden misaller veren bir din için aklını bırak gel diyen din yorumu kabul ve tasvip edilemez. Çok yazık...
Kurandaki okuma ve akletmeyi yanlış manada anlıyorsunuz. Kuranda kalple akletmek yani iman vardır. Aklet, sorgula istersen dinden çıkabilirsin gibi bir şey değil. Oku ve bu kitaba iman et diyor. Bu bir zorunluluk diyor. Yani muhattabına bu konuda bir özgürlük alanı tanımıyor. İman etmezse ne olacağını da söylüyor.
Zahmet edip yanıt verdiğiniz için hürmet eder, devletin kurumlarında görevli kimselerin görüşleri ve mealler dışında son 20. ve 21. y.y.'larda kaleme alınmış tefsirlerden istifade etmenizi, zaten okuma fırsatı bulduysanız bir kez daha okumanızı öneririm. İnanç konusu manası mahfuz iman etmekle ilgilidir. Şu söz çok mühimdir ; Medenilere galebe ikna iledir.
Arap maho neden okumamış ozaman “hem Arap mahonun katırla uzaya çıktığına “parmakla ay”ı ikiye yardığına “karıncanın konuştuğuna “denizin çubukla ikiye yarıldığına “insanın 950 sene yaşadına “siz çöl Bedevilerisözde insan Arab zihniyetililer kalp ile akledersiniz “ama biz Aklı olup dini olmayan insanlar beynimiz ile akletmeyiz çöl bedevi Arab masallarına
Mustafa Hocayı yıllardır takip ederim. Hem yazılı hem görsel hatta tefsirinin birinci cildini de alıp okumuştum. Diğer hocaları takip etmediğim için bir şey onlar hakkında diyemeyeceğim. Hocam bu nasıl bir savrulmadır tarihselciliğe takılmanız mı sizi bu hale getirdi. Ya da yaşadığınız travmalar mı sizi bu hale getirdi. Ziya Paşanın sözüydü sanırım .Bu kadar cehalet ancak ilimle 8 tahsille ) olur demişti haklı imiş
Peygamber Efendimiz asm Sahabe Efendilerimiz ve onlardan bugüne kadar gelen ehl-i sünnet ittifakı fikirlerden FARKLI BİR ŞEYLER söylemek adına bu kadar mı zorlama şeyler söylenebilir acaba?
sinan cananin evrim konusunun islam dunyasinda tanri disi bir dille anlatildigindan dolayi tu kaka ilan edildigi soyleminin altina imzami atiyorum...sinan canin anlattigi evrim konusu benim inancimla hicde celiskili ve sorunlu oldugunu dusunmuyorum..bilimde oyle..hatta ve hatta icinde bulundugum islam inancimi dahada saglamlastirdigini dusunuyorum...
Değerli hocalarımız 🌹💚🌈💚🌈💚🌹sizleri seviyoruz Anlatimlariniz her dinleyende kendi kendini kendisinin içine içine bir yolculuk yaptıracak meraklar uyandırsin😔 💓☀️🌈💘🖤💘🌈☀️💓 inşallah Bi değerli hocalarımız bir kitap yazmış adı Kuranimiza Kurulan Pusu diye 😔Rabbim kurulan 😔pusu😔 lari Pusulaya çevirecek değerli hocalarımızin görünen 🌎 görünmeyen ☀️🖤☀️ bütün yollarını her zaman açik etsin sağlıklı ömürler versin hepinize😔 Rabbim her türlü kazalardan belalardan sizleri korusun inşallah Mustafa Öztürk hocam😔 görev yapmakla görev yapmamak adına kalben çok daralmiş 😔 Rabbim sabi sübyanlarimuzin hürmetine yar ve yardımcınız olsun değerli hocam😔 🤲🤲🤲🤲Amin💚 Amin💚 Amin 💚Amin 🌹🌹🌹🌹
Değerli arkadaşları ; Cesaretlerinden dolayı tebrik ediyor(haddim mi , bilemem) kendilerine teşekkür ediyorum ... Soru şu : "Bir insan , aynı anda kaç kompartımanda seyahat edebilir ... Sanırım sıkıntı burada ... Kolay gelsin ...
Soros’un Türkiye temsilcileri boş durmuyor. Yeni fikirler adı altında ifsata devam… Kişi sevdiği ile beraberdir. Birileri Soros’larla birlikte yol gitmeyi tercih etmiş olabilirler. Herşeyi Hakkıyla bilenden hiçbir şey gizli kalmaz.
1.15. dk'dan sonra Şehristani'nin yazdıkları üzerinden Mustafa hocanın aklına takılanlar çok mühim. Sinan Canan el altından Risalelerde yazanları modern şekilde çevirip duruyor.
Orada olsam Mustafa Hoca'ya şu soruyu yöneltirdim. Felsefeyi hiyerarşik olarak Din'in üstüne mi konumlandırıyor. Hakikati belirleme konusunda Felsefeyi daha yetkin mi görüyor. Konuşmasında bu intibaya varmış gibi hissettim.
Sinan Canan giriş konuşmasının çok benzerini daha önce de yapmış, Sinan hoca güzel konuşuyor ama tekrara düşmemeli konuşmalarında. ru-vid.com/video/%D0%B2%D0%B8%D0%B4%D0%B5%D0%BE-pa18bQJR3i0.html
Din felsefe ve bilimi ayirarak yapilan degerlendirmede bir sey elde edemeyiz.felsefe bir usul bir metod ile her seyi sorgularken bilimin inceleme alaninin disinda kalmadigi gibi bilim ayni zamanda dinin de insan uzerindeki etkilerini arastirma gibi bir gorevi var.bilimi bilimcilerdennfelsefeyi felsevicelerden dini dincilerden alip konusursak acmazimiz cik olur asil mesele bu alanlari kendi iddialari uzerinden incelemek.
Size, katılmıyorum. Sinan Hoca, insanıda, dinide, bilimide felsefeyide Mustafa Hocadan ve Ergi Hocadan çok daha iyi anladığını düşünüyorum. Ergin ve Mustafa Hocaların söylediklerinin çoğu kendi içinde çelişiyor.
mustafa öztürk hocanın kurana inandığını pek düşünmuyorum felsefe ile çok karıştırdığı için anlam aramada çözüm üretemiyor iki alan din ve bilimi karıştırmak yerine iki alanıda kendi içinde değerlendirmek en doğrusudur aciz varlıklar olduğumuzu unutmayalım herşeyi bilemeyiz.Bazı soruların cevabı yok.