Çöl masalıdır ayrılık çocuğum ,kuma karışır,yol alır ayrılanlar çöle..
Kervanlar geçer ,heybeleri kahırla yüklü kervanlar,tepinir dururlar yüreklerin hemen üstünde..
Aşk,kocaman eksilmektir çocuğum,sen bunu upuzun trenler gibi düşün..
Trenler kadar büsbüyük bir eksilmek..
Gırtlağında İbrahim`in bıçağıyla yaşar sevdalılar..ama sen korkma!! Melekler var..!!
Ağrır birden , geri teper çocukluktan kalma yaralar
Bak! senin dizlerinde , benim kalbimde aynı yara var
Tutamaz ayrılanlar hayatın rengarenk uçurtmasından..
ama sen , sıkı tut , bırakma sevincin pamuk ipliğinin ucundan..
Aşk,şu kadar ölmektir çocuğum ..
Sen bunu gökyüzü gibi düşün!
Minareler,kuleler gibi koskocaman..
Yekparedir insan, sevmezden evvel tamdır,eksilmemiştir henüz..
Sen bunu,çarşıdan aldığın nar gibi düşün..
Bir tane,eve gelince hani bin tane..
Tane tane,gez,göz,arpacık ve tetik ve parça parça
O tekerlemedeki nara döner ayrılanların yüreği..
Kan kırmızısı dökülmüş ,üstelik ömrü saçılmış ..
Senin pencerene konan minimini bir kuştur aşk çocuğum ..
Al yine de içeri ,ama üşüme !!..
ve sonra unut onu ..!!
Usul usul sızar sevdaya düşerken ayrılığın da zehri
Sen bunu aynı anda bir havuzu dolduran iki ayrı musluk gibi düşün ..
Yok yo kapatma gözlerinin vanasını..
Bırak yağsın bulutlar..izin ver fırtınaya..
Nerdeymiş çocuğum?! hanimiş..hanimiş bulut..
Bak asıl şimdi başlıyor tufan!
26 авг 2024