Bir sevdiğim vardı bir zamanlar. Yıllar ve yıllar önce... Öyle ki, her şey yakışırdı da bir ayrılık yakışmazdı. Ancak öylece bir gün geldi, masal gibi bize kapkara ayrılık kefenini giydirdi insanlar. Sonrası mı... Bir daha dengesini tutturamadım hayatın. Savruldukça savruldum. Hayat mücadelesi işte. Bu şarkı ise, o sihirli yıllarımın şarkılarından biriydi. Upuzak yıllara götürdü yeni baştan. Hatıralara, gençliğime el sallarım buradan.
Kaçsam bırakıp senden uzak yollara gitsem Kalbim yanıyor ismini her kimden işitsem Derdinle ufuklarda sönen gün gibi bitsem Kalbim yanıyor ismini her kimden işitsem Gönlüm o kadar aşkınla yanmış ki ezelden Bir lâhza unutmak seni bak gelmiyor elden N'olurdu ölüm zehrini içseydim elinden Kalbim yanıyor ismini her kimden işitsem Beste: Mehveş Hanım Güfte: ? Makâm: Nihâvend Usûl: Semâî Seslendiren: Zeki Müren