Sene 2000 civarı. Milenyum çocuğuyuz. Birinci sınıfta babamın dükkanına yaptığım karlı karne günündeki çıkarma sonucu zaferi elde etmiş ve tatil günlerini babamın yanında dükkanda geçirmeyi hak etmiştim. En sevdiğim aktivite bu idi. Sanayi farklı bir dünya. En özlediğim ise bakkaldan aldığım biraz yumurta, ekmek, kaşar peyniri ve katı yağ. Babamın elinde bunlar dünyanın en güzel yemeğine dönüşüyor adeta onu bir sihirbaz edasıyla izliyorum. Yemeğe kattığı kaşar ne kadar uzarsa yaşayacağımız günler o kadar kısalıyor. Yemek sonu ise bulaşık için tavada su kaynatmak ise benim görevim! Tuhaf şey doğrusu en ufak şeylerden insan kendi kendine lafı açıyor. En çokta 20 yıl boyunca edeceğim teşekkürlerden, anlattıramadigim hikayelerden pişmanım. Sahi babamı ne kadar tanıyorum.İnsan nelerden nelerden pişman olmuyor ki. günler dolaptaki taze sarma gibi O kadar çabuk tükeniyor ki kaldırıp buzluğa sonra ayni tadi vermese de tekrar yaşama gibi şansında yok. En çok nasıl büyüdü, ilk kelimesi neydi, gençliği, ilk arkadaslari ve ilk aşkını merak ediyor insan ailesinin. Bana karşı olan hisseleri peki? Acaba onu hiç onore edebildim mi ? Merak edilen onlarca şey varken elde olan ise nasılsın, nerdesin, gel ve git. Tabi o zaman anlam veremiyor insan bir ölüm hem onu zinde kılacak, hem de sizi özgürlüğe ulaştıracak. Oysa yalnızlıktan başka birşey getirmedi.
*SÖZLER* *(26/04/2020 - **22:08** - Pazar)* *Başına gelenlere güvenenler için...* *Sabra meşgale taşıyan bir karınca misali, bütün yorgunluğumu bir peşinat olarak say yaşadıklarımıza.* *Arta kalan borcumu bir ara nefesim kesilinceye dek ağlayıp kapatırım.* *Her şey güzel başlar. Çünkü başlamak bitmenin en uzağında görünür, oysa yanıbaşındadır.* *Herkes güzel başlar. Uzunca bir şarkıya yetecek kadar bir iç çekişle, topu topu iki nefes arasında salınan bir sarkaca, atlar gideriz yakınlara.* *Bütün tahminler mutsuz sona oynanır ama ben sonlara inanmayan bir adamım, yani başlangıçlara...* *Ne önceye yetişiyor elim, ne sonraya. Ve ölünce olacaklar için sebepleri zihnimden kazıtmam birikiyor ha!* *Birikiyor şu köşe başında birlikte güldüğümüz, şu balkondaki sigara, şu ellerin ellerimde gittikçe birikiyor ha!* *Dönüp mazime baktığımda, yaşanan onca şeye kendimi kattığımda, yani her defasında açıldığım o denize yüzdüğüm gemilerle battığımda, dünyanın yalanlığı ikimiz arasında her daim boğdurulacak bir şeydir ha!* *Öyledir. Çünkü hep olmayacak şeylerin yazıldığı bir oyunun bitmeyen provası ve elbet seni bir türlü unutamıyor olmamla düşen irademin muhtevası aynıdır. Boştur, bir yere varmaz.* *Boş olmakta ve bir yere varmamakta rakip de tanımaz ha!* *Bunun için dünya ilk elden çıkarılacak bir şeydir. Öyledir, öyledir.* *Ve sen... Bulunmayı hiç istemeyen o çocuk gibi durmadan, bir şarkıdan öbürüne geçiyorsun.* *Peki beni ne diye o ıslıkların dudağıyla büyütüyorsun!* *Bu dünyada hiçbir yere varmayan her türlü plana vardım ve hiçbir yerde bu dünyaya varmayan bir plan bulamadım.* *Yo hayır! ben bırakmadım, plan yapmak beni bıraktı. Hep önceden yapılan bir planın içine daldım.* *Seni gördüm bir planın içinde.* *Sonra seninle hep bir planın içinde kaldım.* *Şimdi gece uzadıkça, göğün altında yakılan her sigara...* *Her şeyi geride bırakıyormuşum gibi sek!* *Ya biz de kimsenin olmamış bir mazisi gibiysek?* *Koysak ateşi, koysak günahı, koysak bu tahammülfersa hayatı...* *Tutsam elini buradan, sabaha kadar yürüsek!* *-ALPER GENCER*
4 года назад
Selam olsun ayaz vakitli vakitsiz düşüyorum buralara sende arada uğra
3 года назад
Ayaz ses ver 1 yıl sonra yine yeni yeniden burayım buradaysan ıslık çal.