Uzupełnienie najnowszej historii Hammonda, na podstawie Hammonda X5 Autor: Ryszard Kramarczyk Napisy: Maria Kramarczyk Realizacja: Klamra / @klmmuzique8103 / @klamra356 Źródła fotografii: Wikipedia
Tylko w jednej knajpie widziałem i słyszałem prawdziwego Hammonda na żywo. To knajpa braci Malcherków z Free Blues Band. Wielka i ciężka szafa, ale brzmienie ma niesamowite. Dzięki za fajną opowieść
A ja mam najnowszy egzemplarz Hammonda: M Solo. To taki Hammond miniaturka 😉 (49 klawiszy). Może nie ma tej głębi brzmienia, co B3, ale daje radę. Co do klonów, to chyba najbliższy brzmieniem jest Viscound Legend, który popularyzował na NAMM Ś.P. Joey deFrancesco. Blisko jest też Crumar Mojo. Pozdrawiam i subskrybuję 👍
Z głośników Tonsila z Wrześni, moim zdaniem faktycznie możemy być dumni, ale fatalne konstrukcje z Dzierżoniowa (Diora) Wrocławia (Elwro) Eltra (Bydgoszcz), Fonica (Łódź) zasługują na zapomnienie. W latach produkcji ichnich sprzętów rozwiązania projektowe były przestarzałe. Do tego zbudowane na najlichszej jakości komponentach, zarówno aktywnych (półprzewodniki), jak i pasywnych (pojemności, rezystancje i indukcje) Jakiś czas temu zajmowałem się remontami elektroniki rodem z PRL. Naprawiałem elektronikę instrumentów i sprzętu do odtwarzania. W latach ‘90 przestrajałem Diory, Kasprzaki i Amatory, a nawet Tarabany na pasmo CCIR i wiele urządzeń oprócz tego wymagało kapitalnego remontu elektroniki. Nawet NRDowskie Stere, Saba, czy Sinfonie, czechosłowackie Tesle i mnóstwo innych demoludowych marek było lepiej wykonanych. Gdyby produkty Unitry były wykonane jeszcze troszkę gorzej, to przekroczyłyby lichością sprzęty radzieckie.
Chciałbym zauważyć, że co do Tonsila, to za mną właśnie leży jeszcze nie rozpakowany (fakt, że leży już ze 2 lata) zestaw głośników prosto z Wrześni, a reklamy Altusów wyświetlają mi się regularnie. Oczywiście, można powiedzieć, że to nie ten Tonsil, że to tylko prywaciarz kupił markę itd. - ale jednak głośniki są z Wrześni, są to te same modele i w dodatku jest to polskie, nasze, przez nas wykonane (i to nie jest nasze ostatnie słowo!). Japoński cyfrowy Hammond ma natomiast ze starym Hammondem wspólną tylko nazwę.
Panie Ryszardzie, jak zwykle bardzo ciekawy i pouczający film. Proponuję coś o konsoletach profesjonalnych, na przykład MIDAS xl200, chętnie udostępnię.
Zgadza się, ja w dawnych czasach nawet z Vermony ET-6 z Leslie też uzyskałem bliskie brzmienie, chociaż nie była 100% klonem. Można by było jeszcze parę instrumentów wymienić. Pozdrawiam.
Świetne materiały Pan robi! Przepadam za brzmieniem organów Hammonda. W serii z Hammondem bardzo mi się podobają te fragmenty, gdy Pan gra dłuższe kawałki. Może kiedyś dołączyłby Pan ekstra odcinek z takim koncertem - aby nie podpaść pod cenzurę praw autorskich - jakaś wiązanka improwizacji, wykorzystujące możliwie dużą ilość brzmień? Przy okazji - w tle Pana pracowni widać stare odbiorniki radiowe. Czy są to działające zabytki czy tylko dekoracja? Od pół wieku jestem fanem (niestety biernym) starych odbiorników radiowych. Moją fascynację takimi zabytkami zainicjował w 1965 roku odbiornik "Aga" moich rodziców, który "ożywiłem" podłączając go do porządnej anteny zewnętrznej i do uziemienia (jestem z rocznika 1952). Niestety - w latach 80. wskutek mego zaniedbania ukradziono mi go. Życzę kolejnych odcinków!
Jestem fanem staroci i zabytków, co do radioodbiorników, większość jest sprawna. Jedno z moich hobby to elektronika i te które nie żyły, zostały naprawione, ale jeszcze kilka czeka na lekarza. Jak mam "natchnienie" to zabieram się za jakiś egzemplarz i go reperuję. Pozdrawiam.
Ponieważ nie znalazłem możliwości kontaktu (e-mail, PW), zadam pytanie techniczne w komentarzu: W modelach M3, X5 i innych, które mają pedały w formie wystającej z obudowy, jakie są przyjęte w centymetrach (lub gdzie jest info w internecie)? 1. Odstęp między pedałami całotonowymi (mierząc między środkami, pomnożony przez 7 da odstęp między pedałami C dwóch oktaw)? 2. Długość pedału całotonowego (od powierzchni obudowy)? 3. Długość pedału półtonowego?